در قرن بیستم که قرن انقلابات رهایی بخش است، شاید مردمی‌ترین حرکت، کار مائو در چین بود؛ گروهی راه افتادند و راهپیمایی طولانی کردند. اما حرکت مائو از جنس حرکت در خیابان‌ها، کوچه‌ها و خانه‌ها و برگرفته از فرهنگ، زبان و فرهنگ بودایی یا دینی چین نبود؛ این ظرفیت‌ها احیا نشده بود. اما انقلاب ایران کاملاً یک خیزش معنوی و مقاومتی بود که مدلش از قالب‌های موجود گرفته نشده بود.

۱۴۰۵/۰۲/۱۹

آن‌چه در کوفه رخ می‌داد، خدعه نبود، بلکه «تخادع» بود. ظاهرا منظور از تخادع، «یک‌نوع خدعه‌گری هم‌افزا و دسته‌جمعی» است که در آن، شنونده با تأیید و پذیرش خدعه‌ای که در قالب موعظه می‌شنید، خدعه‌گر را بر سر ذوق می‌آورد و از او تشکر می‌کرد و اصلا شاید گاه شنونده نیز در قالب موعظه‌ای دیگر، خدعه‌ی دیگری برضد اردوگاه علی ع، ساز می‌کرد و تحویل خدعه‌گر اول می‌داد.

۱۴۰۵/۰۱/۲۹

ایران با تکیه بر موقعیت جغرافیایی کم‌نظیر خود در دهانه آبراهه راهبردی تنگه هرمز، به بازیگری تعیین‌کننده در معادلات اقتصادی جهان تبدیل شده است. هر نوع سازش و تسامح در این مقطع خلاف مصالح ملی و وفاداری به امام شهید و شهدای جنگ سوم بر علیه ملت شریف ایران است.

۱۴۰۵/۰۱/۱۵