دکتر مهدی میری و خدیجه حامدی در مقالهای مسئولیت دولتهای دخیل و امکان پیگیری این اقدامات در مراجع بینالمللی را بررسی کردهاند؛
آیا هدف قرار دادن زیرساختهای حیاتی از منظر حقوق بینالملل جنایت جنگی است؟
در مخاصمات مسلحانه معاصر، زیرساختهای غیرنظامی ــ از بنادر و راهآهنها گرفته تا شبکههای انرژی و مراکز درمانی ــ بهطور فزایندهای هدف حملات نظامی قرار گرفتهاند. با وجود صراحت قواعد حقوق بینالملل بشردوستانه در حمایت از اشیای غیرنظامی، کارزار هدفگیری سیستماتیک زیرساختهای حیاتی ایران در تیرماه ۱۴۰۵، پرسشهای بنیادینی را درباره انطباق این حملات با اصول تفکیک، تناسب و احتیاط، و نیز مسئولیت بینالمللی دولت مهاجم و دولتهای کمککننده مطرح ساخته است.
>
>
>
>
>