همواره این پرسش وجود داشته که چگونه میتوان میان ساحت معرفت و عرصه اقدام، پیوندی مستحکم برقرار کرد. بخش مهمی از چرخش اندیشه مدرن نیز تلاشی برای عبور از همین گسست و نزدیک کردن دانش به واقعیتهای انضمامی بوده است.
طبعاً قصد نداریم جهاد سازندگی را به عنوان یک الگوی بینقص معرفی کنیم. کما اینکه همه میدانیم ایرادهایی به جهاد سازندگی به لحاظ نحوه کار وارد است که در مسیر خودش قابل اصلاح بود. سایر نهادهای انقلابی هم که در ساختار بروکراتیک دولتی وارد نشدند، در مقایسه با سالهای ابتدایی انقلاب تغییر و تحولاتی داشتهاند. اما آیا روا بود که این «اصل جنس» به ثمن بخس و به بهانه «بهرهوری» و عدم موازی کاری به تاراج برود!
در ادبیات فقهی، «فتنه» به معنای اختلال و اضطرابِ فسادآوری است که کیان جامعه را تهدید میکند. بر این اساس، «اهل فتنه» اشخاص یا جریانهایی هستند که بهصورت مستمر، با افعال یا حتی «ترک افعال» خود، بستر این مفسده را در جامعه فراهم میکنند. فتنه یک مفهوم حاشیهای نیست، بلکه قاعدۀ «دفع فتنه» در فقه شیعه، همتراز با قواعد کلانی چون «لاضرر» عمل میکند.
رگ غیرت مختارگونهمان باید بجنبد. من همینجا عرض میکنم که بعضی از آقایان در باب انتقام، قصاص و خونخواهی گفتند: مثلاً خونخواهی امام شهید ما، خروج آمریکاست؛ این درست است. خونخواهی امام شهید ما، آزادی قدس است؛ این هم روی چشم. خونخواهی امام شهید ما، سقوط و زوال اسرائیل است؛ همه اینها درست است. اما اولین مرحله خونخواهی چیست؟ قصاصِ قتل، قصاصِ قرآن: «وَلَکُمْ فِی الْقِصَاصِ حَیَاهٌ».
یکی از خطاهای امروز در مباحث فناورانه، تخریب ادبیات است؛ از ابتدا که رایانه وارد ایران شد، این نوع خطاها بروز کرد و طوری سخن میگفتند که گویی رایانه یک موجود زنده است و ممکن است مانند انسان سرما بخورد و احساس و عواطف دارد. لذا در دهه ۱۳۸۰ طلابی بودند که وارد فضای فنی شدند و رایانه خواندند و همان افراد پیشنهاد دادند ادبیات مرتبط با رایانه را تبیین و چارچوبمند کنیم.
به منظور تقویت رویکرد مردمیسازی حکمرانی و توسعه نظارت مردمی مجلس، مرکز پژوهشهای مجلس مدل بومی «ارزشیابی مردممحور سیاست» را طراحی کرده است. مطابق منطق جمهوری اسلامی، در این الگو مردم نهتنها به عنوان مخاطب سیاستها، بلکه به عنوان صاحبان انقلاب و شرکای حکومت، حق دارند درباره کیفیت سیاستها و عملکرد نهادهای حکومتی قضاوت کنند.
مأموریتهای این دبیرخانه با محوریت گفتمانسازی و ایجاد جریانی علمی و پایدار برای تبدیل پایاننامههای علوم انسانی به محصولات مورد نیاز جامعه تعریف شده است. هدف کلان این برنامه، ارتقای زیستبوم نوآوری در علوم انسانی و اجتماعی از طریق مسئلهمحور کردن پژوهشها و هدایت آنها به سوی نیازهای واقعی کشور است. در این مسیر، دبیرخانه وظیفه دارد ضمن راهاندازی سامانه مجازی، تدوین شیوهنامههای اجرایی و طراحی فرمهای عملیاتی، شورای سیاستگذاری و کارگروههای تخصصی با حضور صاحبنظران سراسر کشور را تشکیل دهد.
تحولات معاصر ایران و انتقال خط رهبری از امام راحل و رهبر شهید آیتالله سید علی خامنهای(ره) به افقهای آینده با محوریت جریان اصیل انقلاب، «هجرت ایران از اقلیمگرایی به جهانی شدن» است. ایران وارد فاز اثرگذاری مستقیم در معادلات قدرت جهانی شده است، دورانی که در آن، کار غربیها از کنش مباشر به واکنش انفعالی تغییر یافته و تحرکات آنان صرفاً دستوپا زدن در موضع ضعف برای جلوگیری از شکست حتمی است، و در این راستا وظیفه متفکران، اندیشمندان، فقها و مراکز آموزشی، تسلیح این گفتمان به ادبیات عامفهم و بسط زنجیره مقاومت است.
این گزارش با هدف پر کردن این خلأ، چارچوبی سیستمی و چندسطحی برای آسیبشناسی نظام تصمیمگیری ارائه کرده که چرخه خطمشیگذاری عمومی را بهعنوان هسته پویای تصمیمگیری در پیوند با سطوح مختلف حکمرانی، بخشهای عمومی، کیفیت محتوایی و مشروعیت فرایندی تصمیمات و نیز عوامل زمینهای اقتصادی، سیاسی و فرهنگی تحلیل میکند. در ادامه، نحوه کاربست مرحلهمند این چارچوب تشریح و با مرور ادبیات و تجارب حکمرانی، الگوهای تکرارشونده اختلال در نظام تصمیمگیری شناسایی و طبقهبندی شدهاند.
آیا فهم زنانه در مقوله استنباط حکم فقهی تأثیرگذار است یا نه؟ برای تبیین این سؤال لازم است پیشینه آن تشریح گردد. این پیشینه، در یک سؤال کلانتر نهفته است. در نگاه فمینیستی، این پرسش مطرح میشود که آیا جنسیت در فهم تأثیرگذار است یا نه؟
ایران برای افزایش امنیت خود به توسعه گسترده تجارت نیاز دارد، اما این تجارت باید از موضع قدرت و با کشورهایی شکل بگیرد که خواهان روابط متقابل و پایدارند. گزینه پیش روی ایران، انزوا یا تسلیم اقتصادی در برابر غرب نیست. مسیر درست، توسعه تجارت با جهان از موضع استقلال، بازدارندگی و تشخیص واقعبینانه شرکای قابلاعتماد است.
نباید مفهوم انتقام را صرفاً با «قصاص» یکسان دانست. قصاص، اقدامی قضایی برای مجازات عاملان یک جنایت است، اما آنچه در این همایش از آن به عنوان انتقام یاد میشود، مفهومی عمیقتر و گستردهتر دارد و تنها به مجازات عاملان مستقیم این حادثه محدود نیست.
خونخواهی فرایندی است نه نقطه ای والزاماتی دارد که به برخی از آنها اشاره می کنم: تداوم مقاومت و تولید اقتدار و تبدیل ضعف به قدرت و تهدید دشمنان به فرصت در همه ساحتها و زمینه ها توسط همگان در همه ابعاد گوناگون فرهنگی، هنری، رسانه ای، اقتصادی، خدماتی، سیاسی، علمی، فنی، دیپلماسی، امنیتی، دفاعی، نظامی و...
رهبر شهید انقلاب را میتوان بهعنوان یک اندیشمند تمدنی معرفی کرد که هم دارای نظریه تمدن است و هم در عرصه عملی، تحقق تمدن اسلامی را دنبال کرده است. ایشان تمدن را در دو ساحت نرمافزاری و سختافزاری، یا به تعبیر دیگر، در دو بعد نظری و عملی، مورد توجه قرار میدهند. اگرچه بنده ندیدهام که ایشان بهصراحت تعریفی اصطلاحی از تمدن ارائه کرده باشند، اما از مجموع ادبیات و بیانات ایشان میتوان به روشنی دریافت که مقصودشان از تمدن چیست.
>
>
>
>
>