پیادهروی اربعین، فراتر از یک تجمع میلیونی یا یک پیمایش جغرافیایی، تجلیِ عیانِ یک «سلوک» است؛ حرکتی که در آن، زمین زیر پای زائر، بستری برای بازگشت به خویشتن و بازسازیِ روح گشته است. این مسیر، نه تنها پیوند میان کربلا و نجف، بلکه پیوند میان «بشریتِ تشنهی حق» و «کمالِ مطلقِ انسانی» است.
در مورد نوسازی حکمرانی زیاد صحبت شده و معرکه بسیاری از آرا است. از رویکردهای تقلیل گرای ابزاری که با تزریق دو سه ابزار به بدن لَخت و کرخت حکمرانی گمان میکند عصای موسی به میدان آورده تا ورود مدلها و نظریات نو که قیدهای جدید به قیود قبلی حکمرانی اضافه میکند تا نگاه های پارادایمیک که میخواهد عالمی از بسازد وزنو آدمی.
دکتر فلاح تفتی الگوی یپشنهادی خود برای ساماندهی فضای دیپ فیک یا جعل عمیق را شامل ضابطهمندیدقیق، حصر مصادیق مجرمانه و تفکیک آن از کارکردهای تجاری،آموزشی و طنز مشروع، تاسیس یک ساختار نهادی فرادستگاهی مانند شورای ملی مقابله با دیپفیک، اصلاح مقررات و قانونگذاری، تفکیک مسئولیت مباشر، حمایت از بزهدیدگان،تشکیل شعب تخصصی دادسرا و دادگاه هوشمصنوعی با امکان صدور دستور موقت فوری و صلاحیت فرامرزی و دیپلماسی سایبری ذکر کرد.
بیتردید مواردی وجود دارد که برابری، نیکو و ارزشمند است؛ اما ادعای بنده این است که در همین مواردی که برابری ارزش دارد، این ارزشمندی اولیه و بالذات نیست، بلکه ارزشمندی ثانوی دارد. یعنی در رتبهای پیش از آنکه پای برابری و نابرابری به میان آید، ابتدا ارزشمندی، بایستگی و نیکوییِ یک امر تثبیت میشود و پس از آن، این بحث مطرح میگردد که این امرِ ارزشمند بایستی به طور برابر اعمال شود.
خداوند وعده داده است که مظلومان را تنها نخواهد گذاشت.«وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولَٰئِکَ مَا عَلَیْهِمْ مِنْ سَبِیلٍ» یعنی دفاع پس از ظلم، مشروع است و هیچ ملامتی بر مظلومی که از خود دفاع میکند، وارد نیست.«إِنَّ اللَّهَ یُدَافِعُ عَنِ الَّذِینَ آمَنُوا» بیانگر دفاع از مؤمنان بهعنوان یک سنت الهی است.
سجاد صفارهرندی: یکی از مهمترین چالشهای کنونی نهاد علم، فاصله گرفتن از مسائل عینی جامعه و کاهش اثرگذاری اجتماعی علوم انسانی است. با اینکه علوم انسانی اسلامی طی سالهای گذشته بیش از اندازه درگیر مباحث نظری و ابرنظریهها بوده است، این جریان هنوز نتوانسته نقش مؤثری در حل مسائل کشور و فرآیندهای تصمیمسازی ایفا کند.
حجتالاسلام ایزدهی: قصاص مربوط به حوزه داخلی و تضمینکننده حیات اجتماعی است، اما در عرصه بینالملل که مرجع عادل و مقتدری وجود ندارد، انتقام با هدف ایجاد بازدارندگی و تأمین امنیت ملی معنا پیدا میکند؛ بنابراین هدف اصلی انتقام، جلوگیری از تکرار تجاوز دشمن است، نه صرفاً مجازات عاملان.
«استعمار ذهن» مهمترین ویژگی استعمار فرانو به شمار میآید؛ پدیدهای که به دلیل ماهیت پنهان و پیچیده خود، اغلب با خوشبینی و سادهانگاری از سوی برخی سیاستمداران و نخبگان مواجه شده است. این نگاه خوشبینانه موجب شده تجربههای تاریخی ملت ایران در مواجهه با استعمار، آنگونه که باید، مورد توجه و عبرتآموزی قرار نگیرد.مقابله با استعمار فرانو پیش از هر چیز نیازمند شناخت دقیق ابعاد و سازوکارهای آن است؛ شناختی که روایت و تبیین آن نباید از سوی خود قدرتهای استعمارگر صورت گیرد، بلکه باید برآمده از نگاه مستقل نخبگان، اندیشمندان و ملتهایی باشد که در معرض این فرایند قرار دارند.
آیتالله رشاد: خون پاک شهیدان بزرگ، بهویژه شهیدانی که در جایگاه رهبری و هدایت امت قرار دارند، همواره در تاریخ جاری است و میتواند منشأ خیزشها، نهضتها و تحولات بزرگ اجتماعی و تمدنی باشد.
در نظامهای بودجهریزی، صرفِ داشتنِ سیاست کافی نیست، دستگاهها برای صرف منابع عمومی نیاز به «مستند قانونی» دارند. قانون، در اینجا برنامه هفتم پیشرفت، بستر قانونیسازیِ تخصیص منابع برای تحقق سیاستهای ذیل اسناد بالادستی است. اقلیم فرهنگی از جمله مفاهیم سیاستی است که اخیرا مورد توجه سیاستگذاران و نظام قانونگذاری قرار گرفته است که تلاش کردیم در گزارش تدوین شده، شاخص¬های تشکیل دهنده و زیرساختی آن را برای دستگاه¬های اجرایی تبیین و تفسیر نماییم.
همواره این پرسش وجود داشته که چگونه میتوان میان ساحت معرفت و عرصه اقدام، پیوندی مستحکم برقرار کرد. بخش مهمی از چرخش اندیشه مدرن نیز تلاشی برای عبور از همین گسست و نزدیک کردن دانش به واقعیتهای انضمامی بوده است.
طبعاً قصد نداریم جهاد سازندگی را به عنوان یک الگوی بینقص معرفی کنیم. کما اینکه همه میدانیم ایرادهایی به جهاد سازندگی به لحاظ نحوه کار وارد است که در مسیر خودش قابل اصلاح بود. سایر نهادهای انقلابی هم که در ساختار بروکراتیک دولتی وارد نشدند، در مقایسه با سالهای ابتدایی انقلاب تغییر و تحولاتی داشتهاند. اما آیا روا بود که این «اصل جنس» به ثمن بخس و به بهانه «بهرهوری» و عدم موازی کاری به تاراج برود!
در ادبیات فقهی، «فتنه» به معنای اختلال و اضطرابِ فسادآوری است که کیان جامعه را تهدید میکند. بر این اساس، «اهل فتنه» اشخاص یا جریانهایی هستند که بهصورت مستمر، با افعال یا حتی «ترک افعال» خود، بستر این مفسده را در جامعه فراهم میکنند. فتنه یک مفهوم حاشیهای نیست، بلکه قاعدۀ «دفع فتنه» در فقه شیعه، همتراز با قواعد کلانی چون «لاضرر» عمل میکند.
رگ غیرت مختارگونهمان باید بجنبد. من همینجا عرض میکنم که بعضی از آقایان در باب انتقام، قصاص و خونخواهی گفتند: مثلاً خونخواهی امام شهید ما، خروج آمریکاست؛ این درست است. خونخواهی امام شهید ما، آزادی قدس است؛ این هم روی چشم. خونخواهی امام شهید ما، سقوط و زوال اسرائیل است؛ همه اینها درست است. اما اولین مرحله خونخواهی چیست؟ قصاصِ قتل، قصاصِ قرآن: «وَلَکُمْ فِی الْقِصَاصِ حَیَاهٌ».
>
>
>
>
>