در تجاوزهایی که احیاناً توسط دشمنان اسلام یا مسلمین به یکی از کشورهای اسلامی صورت میگیرد، گاه اشخاصی در داخل یا خارج از آن کشور، مشغول فعالیتهای تبلیغی میشوند. این فعالیتهای تبلیغی در حقیقت نوعی ترساندن مردم را به همراه دارد.
آیندهی حجاب در ایران روشن است. شاید در کوتاه مدت وضعیت اجتماعی ما وخیمتر هم بشود اما در میان مدت و بلندمدت افق روشنی پیش روی شرایط فرهنگی کشور قرار دارد. تنها وظیفه من و شما این است که از نظام و مسئولان به نحو همدلانه و خیرخواهانه و به دور از تخریب و سیاسیبازی «مطالبه» کنیم و از هرگونه اقدامات تنشآفرین در عرصه اجتماعی و تجمعات میادین اجتناب کنیم.
برخی گروهها که به دلیل خوشبینی مفرط یا ترس از رویارویی، به دنبال جذب دشمن از طریق گفتوگو و مهربانی هستند. برخی با تکیه بر مفاهیمی چون اسلام رحمانی به دنبال هر گونه رد خشونت هستند و حتی مجازاتهای قانونی را نیز نقد میکنند. این گروه معتقد هستند اگر دل آنها را به دست بیاوریم میتوانیم نتیجه بهتری بگیریم در حالی که قاعده منطقی و عرفی گواه است که کوتاه آمدن در برابر متجاوز، تنها منجر به پیشروی و جسارت بیشتر دشمن میشود.
اصل نظریهای که علامه جوادی آملی مطرح کردهاند، ادامه و بسط دیدگاه حکمای اسلامی است؛ اما نوآوری مهم ایشان این است که این مباحث را با توجه به پرسشهای روز و مسائل معاصر زن، بسیار گسترده و نظاممند مطرح کردهاند.
از نظر فقهی آنچه که بهعنوان نوآوری میشود به شهید آیتﷲ خامنهای نسبت داد، یکی همان مسئله ولایتفقیه بود که ایشان همانند امام، مرحوم صاحب جواهر، مرحوم نراقی و حتی از گذشتگان ما مانند شیخ مفید که اصل ولایتفقیه را گفته بودند، به آن اهمیت فراوانی میدادند، بدین معنا که از نظر ایشان، حجیت تمام رفتارها و اعمالی که در جامعه انجام میشود، چه در رتبه حاکمان چه مردم عادی، تماماً باتوجهبه نفوذ ولایتفقیه و احراز رضایت ایشان نسبت به کاری، شرعیت پیدا میکند؛ و اگر این نباشد هیچ کاری شرعیت ندارد. ولو انسان اهل نماز و روزه هم باشد، اهل صدقه باشد، کار خیر هم بکند، اما در یک کاری بداند که نظر ولیامرش این...
باید به صورت جمعی و مردمی حرکت کنیم تا وحدت و انسجام شکل بگیرد. اولین عامل در وحدت از منظر رهبر انقلاب، ایجاد امنیت و تعامل در روابط اجتماعی است. قرآن کریم در آیه ۱۰۳ سوره آلعمران، خطر سقوط و افتادن در آتش را نتیجه تفرقه دانسته و فرموده است: «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا وَلَا تَفَرَّقُوا ۚ وَاذْکُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ کُنْتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِکُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَکُنْتُمْ عَلَىٰ شَفَا حُفْرَهٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَکُمْ مِنْهَا ۗ کَذَٰلِکَ یُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُمْ آیَاتِهِ لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَا».
میتوان اربعین را به عنوان «روایت زنده»، مدرسهای برای ظهور زن تمدنساز دانست؛ زنی که از معنویت آغاز میکند، در جامعه حضور مییابد و از رهگذر خدمت، تربیت، روایتگری و مشارکت فرهنگی، به کنش تمدنی میرسد. در این چارچوب، سیره فاطمی و زینبی صرفاً الگویی تاریخی برای زن مسلمان نیست، بلکه مبنایی برای بازتعریف کنش او در جهان معاصر است؛ کنشی که در اربعین، از تجربه فردی زیارت فراتر میرود و به مشارکت در ساخت یک فرهنگ و افق تمدنی مشترک میانجامد.
امنیت در چارچوب جهان بینی اسلامی، صرفاً به معنای فقدان تهدید یا استقرار نظم ظاهری نیست، بلکه مفهومی چند لایه و عمیق است که با آرامش درونی، طمأنینه قلبی، اعتماد اجتماعی، عدالت ساختاری و التزام اخلاقی پیوند خورده است.
هیچ مهندسی هنوز نتوانسته ستونهایی را اندازه بگیرد که خانهها بر آن استوارند؛ ستونهایی از جنس آدم، از جنس رابطه، از جنس معنا. آن روز که فهرست پروژههای ملی را مینویسیم، نام زنان و خانواده در صدر آن دیده نمیشود، و این شاید بزرگترین خطای سالها برنامهریزی ما باشد.
وی در این پژوهش با اشاره به گذار جنگهای معاصر از نبردهای صرفاً فیزیکی به جنگهایی پیچیده و چندلایه شناختی، تصریح میکند که این تحولات، ساختار سنتی حقوق جنگ و نظام فقه نظامی را با چالشهای جدیدی مواجه کرده است.
تکریمِ بانوی محجبه ایرانی باید تبدیل به یک ارادهی ملی شود. هرکسی با هر ظرفیتی که در اختیار دارد باید قدمی را در این مسیر بردارد. نخبگان اجتماعی باید معطوف به طراحیِ مدلی برای تکریم و تعظیم آنها گردند، اهالی رسانه باید اهتمام به بازنمایی بانوان محجبه در قاموسِ قهرمانان جامعه داشته باشند، اهالی قلم و سخن باید قصارترین کلمات خود را خرج دختران و بانوان عفیف و باحیای ایرانی کنند، قانون و نظم سیاسی باید کرامتِ زن محجبه ایرانی را خط قرمز خود قلمداد کند و مردم کوچه و بازار نیز باید در برابر شرافتِ زن مسلمانِ محجبه کرنشگر و غیور باشند. خلاصه اینکه تکریم، حمایت و تقدیر از بانوی باوقار و باحیای ایرانی...
کودک، فقه نمیآموزد؛ او الگو میآموزد. آنچه در ذهن او ماندگار میشود، صرفاً یک روسری یا یک پوشش نیست؛ بلکه درک او از مرزهای حریم، خانواده، احترام، امنیت و روابط انسانی است. اگر رسانه بتواند این منظومه مفهومی را منتقل کند، حجاب نیز در جایگاه طبیعی خود معنا پیدا میکند. اما اگر همه آموزش دینی به یک نماد ظاهری تقلیل یابد، نه کودک فلسفه آن را درمییابد و نه رسانه به هدف تربیتی خود میرسد.
فاطمه گودرزی معتقد است آثار انیمیشنی که با روشهای کلاسیک تولید شدهاند بیشتر از اینکه جنبه ارتباط با مخاطب در آنها مهم باشد میتوانند از جنبه تحلیلی و ایدهیابی برای کشف مسیرهای نو مورد استفاده قرار بگیرند.
باید نقد عملکرد از تخریب شخصیت و توهین به هویت افراد تفکیک شود و واقعیتها با دقت و بدون انتشار ادعاهای تأییدنشده بیان شود. رعایت این مسائل موجب آرامش فضای جامعه میشود. البته آرامشبخشی به معنای خاموشکردن نقد منصفانه و سازنده نیست؛ آرامش پایدار زمانی شکل میگیرد که مردم احساس کنند مشکلاتشان شنیده میشود، اطلاعات معتبر در اختیارشان قرار میگیرد و راه قانونی مؤثری برای مطالبهگری وجود دارد.
>
>
>
>
>