من برخلاف آن دسته از جامعه‌شناسانی که روند خطی ایران را به سمت تجددی‌شدن در حوزه جنسیت و خانواده جست‌وجو می‌کنند، معتقدم این مسیر قطعی و برگشت‌ناپذیر نیست.

۱۴۰۵/۰۷/۰۱

بر این اساس، برخورد حقوقی، قضایی و اطلاعاتی با شبکه‌ها و سرکرده‌های قاچاق سازمان‌یافته در شرایط کنونی، نه یک مسئله صرفاً انتظامی، بلکه یک ضرورت قطعی امنیتی و تکلیفی شرعی است که باید منطبق بر ضوابط برخورد با اخلال‌گران در نظام اقتصادی و مفسدان فی‌الارض صورت پذیرد.

۱۴۰۵/۰۶/۲۹

می‌خواهیم یک بازآرایی در ذهن ما نسبت به سرزمین‌های اسلامی و نوع تعاملی که حکومت اسلامی و جمهوری اسلامی ایران باید با سرزمین‌های دیگر داشته باشد صورت بگیرد تا در تصمیم‌گیری‌ها و در سطوح مختلف، بدانیم وظیفه شرعی ما چیست.

۱۴۰۵/۰۶/۲۸

مقابله اقتصادی با دشمن سابقه‌ای در تاریخ علمای شیعه دارد. برای نمونه، در برخی دوره‌ها، علمایی همچون سید محمدکاظم یزدی، صاحب «العروة الوثقى»، استفاده از منسوجات خارجی را تحریم و بر استفاده از تولیدات داخلی تأکید کرده‌اند.[6] چنین اقداماتی را می‌توان نمونه‌ای از مقابله اقتصادی با نفوذ و فشار بیگانگان دانست.

۱۴۰۵/۰۶/۲۷

مقوله «انسان» در اندیشه امام موسی صدر به دلیل حضور میدانی و درگیری مستقیم ایشان با فرایند «احیاگری انسان» -به‌ویژه در عرصه جامعه‌سازی جنوب لبنان- نمود پررنگ‌تری دارد؛ چنان‌که رویکرد ایشان فراتر از احیای صرفِ «فکر دینی»، بر احیای وجودی و اجتماعیِ خودِ «انسان» متمرکز بوده است تا او را به سرمنزل مقصود الهی رهنمون سازد؛ چرا که در منظومه فکری امام موسی صدر رسالت پیامبران نیز، رساندن خود انسان به جایگاه حقیقی‌اش یعنی مقام خلیفه‌اللهی است.

۱۴۰۵/۰۶/۲۶

فقه باید تخصصی شود تا در هر قلمرو، نظریات عمیق‌تر و دقیق‌تری ارائه گردد. مبانی فقهی نوآورانه برای پاسخ به نیازهای روز یک ضرورت است. آیت‌الله مصباح(ره) دارای اصول و قواعد نوآورانه‌ای در فقه بودند، به طوری که امام خمینی(ره) و علامه طباطبایی نیز کتب و تألیفات فقهی خود را برای بررسی و اظهارنظر به ایشان می‌سپردند.

۱۴۰۵/۰۶/۲۵

ورود امام موسی صدر به لبنان، یک حرکت «جامعه‌سازانه و انسان‌سازانه» بود. شیعیان لبنان در سال‌های پیش، در پایین‌ترین سطح جامعه قرار داشتند و حتی مورد تحقیر بودند. امام موسی صدر با هدف بازسازی هویت این مردم و بازگرداندن کرامت انسانی به آن‌ها، حرکت «المحرومین» را بنیان نهاد.

۱۴۰۵/۰۶/۲۳

در شرایط جنگ و بحران، نخستین وظیفه مادر، حفظ امنیت روانی خانواده است. فرزندان بیش از آنکه از خودِ بحران آسیب ببینند، از اضطراب، آشفتگی و ناامیدی محیط پیرامون خود آسیب می‌بینند. مادری که بتواند آرامش، امید و اعتماد را در خانواده حفظ کند، درواقع نخستین لایه مقاومت را شکل داده است. دومین وظیفه، تربیت روایت است. در جنگ‌های امروز، روایت‌ها به اندازه سلاح‌ها اثرگذارند. حضرت زینب(س) حقیقت عاشورا را روایت کردند و اجازه ندادند روایت تحریف‌شده جایگزین واقعیت شود.

۱۴۰۵/۰۶/۲۲