به گزارش خبرنگار پایگاه خبری – تحلیلی مفتاح علوم انسانی اسلامی، به نقل از دانشگاه امام صادق علیه السلام؛ دکتر امیر ذوقی، عضو هیئت علمی گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه امام صادق علیه السلام در یادداشتی به بررسی پیام رهبر معظم انقلاب در 22 رمضان پرداخت و آن را نشانه همسویی فکری ایشان با امام خمینی و شهید خامنه ای دانست. در ادامه به متن یادداشت اشاره می شود. دهم رمضان ۱۴۴۷ رهبر معظّم انقلاب با حملۀ ددمنشانۀ آمریکا و رژیم صهیونیستی به شهادت رسید و خبرگان ملّت در شب نوزدهم رمضان و در آستانۀ شب قدر رهبر سوم انقلاب آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای را به رهبری نظام اسلامی برگزیدند. معظّم‌له در ۲۲ رمضان نخستین پیام مکتوب خود را منتشر کردند که به عنوان یک پیام رسمی از جنبه‌های مختلف قابل تدقیق و مطالعه است. من در این مجال کوتاه یک جنبۀ مهم از این پیام را که به روشنی همسو بودن افق فکری ایشان با دو سلف صالح‌شان را می‌نمایاند، برجسته می‌کنم و آن نقش واقعی مردم در نظام اسلامی است. ایشان در تطبیقی هوشمندانه از آیۀ ۱۰۶ سورۀ بقره که آیه‌ای مهم هم در علوم قرآنی و هم در تفسیر اهل بیت (ع) از این آیه به شمار می‌رود، «آیت» جایگزین‌شده با «آیت» و نعمت عظمای رهبر شهید را نه خود که حضور عمّارگونۀ ملّت ایران ذکر می‌کند. ایشان می‌نویسند: «از جمله هنرهای رهبر شهید و سلف کبیر ایشان، وارد کردن مردم در همۀ عرصه‌ها و بصیرت و آگاهی دادن مستمر به ایشان و در مقام عمل تکیه بر نیروی آنان بود. ایشان این‌طور معنای حقیقی جمهور و جمهوریت را فعلیت بخشیدند و از عمق جان هم به آن معتقد بودند». ایشان با اشاره به نقش مردم در ده روزی که کشور بدون رهبر و بدون فرماندۀ کل قوا بود، می‌نویسند: «این شما مردم بودید که کشور را رهبری و اقتدار آن را ضمانت کردید». رهبر شهید انقلاب نیز حدود یک ماه پیش از شهادت در سخنرانی‌ای فرمودند: «این فتنه‌ها ادامه خواهد داشت ... اگر چنانچه حادثه‌ای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد برای مقابلۀ با حوادث؛ و کار را مردم تمام خواهند کرد» (۱۲/۱۱/۱۴۰۴). سخن رهبر کبیر انقلاب را نیز همگی به یاد داریم که فرمود و به آن هم حقیقتاً باور داشت که: «میزان، رأی ملت است». در عمل نیز هر دو رهبر فقید انقلاب بر اهمیت و اولویت نقش مردم در تمام عرصه‌های حکمرانی تأکید داشته‌اند. این نگاه رهبران انقلاب برخاسته از آیات قرآن کریم است؛ آنجا که به پیامبر (ص) می‌فرماید: «ای پیامبر! خدا و هر آن کس از مؤمنان که تو را پیروی کند، تو را کافی است» یا «او همان کسی است که تو را با یاری‌اش و با مؤمنان نیرومند گردانید»؛ یا در جایی دیگر در فرمانی به مؤمنان دربارۀ جنگ با کافران می‌گوید: «با آنها بجنگید که خدا آنان را با دستان شما عذاب می‌کند و رسوایشان می‌سازد و شما را بر آنان یاری می‌کند و دل‌های مٶمنان را تشفّی خاطر می‌بخشد و خشم دل‌هایشان را از بین می‌بر» مردم در نگاه رهبران انقلاب که برخاسته از تعالیم قرآن و اهل بیت است، نقشی فرعی یا حاشیه‌ای یا به عنوان وسیله‌ای برای رسیدن به قدرت نیستند؛ بلکه خداوند رهبران الهی را با پیروان مٶمن‌شان یاری و نصرت می‌بخشد. قدرت در نظام اسلامی برخلاف بسیاری از حکومت‌های دیگر برای استثمار توده‌ها و بهره‌کشی از آن‌ها نیست بلکه برای اصلاح امور مردم و بسط عدالت اجتماعی است؛ امری که امیرالمٶمنین علی علیه السلام بر آن تأکید داشت و دو رهبر فقید انقلاب نیز علاوه بر ساده‌زیستی زاهدانۀ خود، پیوسته بر آن تأکید و اهتمام داشته‌اند.