آیت‌الله محمد غروی: احیای شخصیت‌هایی از این دست، در حقیقت احیای یک تفکر و یک جریان علمی است. مرحوم آیت‌الله نائینی شاگردان برجسته‌ای را پرورش داد که از جمله آنان می‌توان به مرحوم آیت‌الله‌العظمی خویی اشاره کرد. بسیاری از مراجع بعدی نیز که برخی از آنان به شهادت رسیدند، از شاگردان مرحوم آیت‌الله خویی بودند و این زنجیره علمی نشان‌دهنده عمق و گستره نفوذ مکتب نائینی است.

۱۴۰۴/۱۰/۱۰

دکتر نجفی: جنگ تحمیلی 12 روزه، یک آگاهی و خودآگاهی ملی را برای ما به ارمغان آورد که مورد توجه عموم نیز قرار گرفت. به نظر می‌رسد در مورد تاریخ ایران باستان، افراط و تفریطی صورت گرفته است. یک افراط ایدئولوژیک از سوی رژیم پهلوی صورت گرفت که از این دوره در جهت منافع خود بهره برد و به‌طور طبیعی در دهه‌های اول انقلاب حساسیتی نسبت به این موضوع شکل گرفت که منجر به نادیده گرفتن این دوره برای مدتی شد که البته این نیز رویکردی تفریطی به این دوره از تاریخ ایران بود. در جنگ 12 روزه دوباره این دوره از تاریخ ایران مورد توجه قرار گرفت که مقام معظم رهبری (مدظله العالی) در این باره پیشگام بودند.

۱۴۰۴/۱۰/۰۸

حجت‌الاسلام والمسلمین سعید مهدوی کنی: علوم اسلامی، علوم انسانی و علوم انسانی اسلامی. بر اساس نظریه برخی بنیان‌گذاران این جریان، علوم انسانی اسلامی نه جایگزین علوم انسانی است و نه امتداد مستقیم علوم اسلامی؛ بلکه هویتی مستقل دارد که بر مبنای دو دسته گزاره دینی ــ گزاره‌های توصیفی (حقیقی) و گزاره‌های تجویزی (تشریعی) ــ شکل می‌گیرد. این گزاره‌ها قدرت تولید دانش اجتماعی، اقتصادی و سیاسی دارند؛ اما تحقق این ظرفیت تنها زمانی ممکن است که علوم انسانی و علوم اسلامی در موقعیت گفت‌وگوی معرفتی قرار گیرند.

۱۴۰۴/۰۹/۰۴

دکتر حمید پارسانیا: مرحوم نائینی ذهنی خلاق، بیانی دقیق و قدرتی مثال‌زدنی در تبیین مباحث نظری داشت. در دوره‌ای می‌زیست که جامعه ایران با تحولات مدرن مواجه شده بود و نیاز به چارچوب فقهی برای فهم این دگرگونی‌ها احساس می‌شد.

۱۴۰۴/۰۸/۱۰