عشق در لغت به معنای افراط در حب و درگذشتن از حد در دوستی است و در اصطلاح نیز معانی متفاوتی دارد. در اصطلاح تصوف و عرفان، در اصطلاح فلسفی، در فرهنگ غرب و در شرق اسلامی تلقی‌های متفاوت و مختلفی از عشق وجود دارد. به طور کلی تجربیات شخصی، عقاید و گرایش افراد به نوع خاصی از مکاتب فکری، نگرش‌ها و بینش‌های متفاوتی نسبت به عشق ایجاد کرده است. (حاج اسماعیلی، 1394) در این میان زبان و ادبیات نیز یکی از مهمترین بسترهای شکل گیری و گسترش معنای عشق‌ به خصوص در فرهنگ جامعه به شمار می‌رفته است. به شکلی که می‌توان ادعا نمود موضوع محوریِ میراث به جا مانده از زبان فارسی به خصوص در نظم، عشق است.

۱۴۰۳/۰۳/۲۳

برای ما خیلی بدیهی است که بچه مان را مدرسه بگذاریم و مدرسه تصمیم گیری کند چی یاد بدهد و این باشد و آن نباشد. شاید خنده دار باشد که فکر کنیم مثلا معلم، وکیل یا اجیر پدر است. این دور از مسئله علمی است و پیش فرض این موضوع این است که دولت به عنوان سیاست گذار به خانواده عنوان نهاد ضعیف نگاه کرده و آن را دارای صلاحیت آموزش نمی داند. اما اگر خانواده توانمند را به رسمیت بشناسیم آن گاه می‌توان به پروژه اخلاق و کودک توجه جدی کرد.

۱۴۰۳/۰۳/۲۲

زنانی که عمل جراحی زیبایی انجام می‌دهند با استفاده از مصرف تظاهری می‌توانند رفاه خود را به نمایش بگذارند تا شاید به نحوی مورد مقبولیت اجتماعی قرار گیرند یا مقبولیت خود را افزایش دهند.

۱۴۰۳/۰۳/۰۸

۱۴۰۳/۰۲/۲۴