حجتالاسلام والمسلمین حسین صفدری، استاد حوزه و دانشگاه، در نشست «فقه سیاست خارجی» مطرح کرد؛
بازدارندگی و نقش فقه در تصمیمسازی کلان
حجتالاسلام والمسلمین حسین صفدری به بررسی معادلات سیاست خارجی، بازدارندگی ، جنگ ارادهها و الزامات فقهی تصمیمسازی در این حوزه پرداخت.
۱۴۰۴/۱۱/۰۵
سعید سالاری پژوهشگر حوزه اقناع افکار عمومی در یادداشتی مطرح کرد؛
پروژه اقناعی رسانه ای غربی و نقش افکار عمومی در اغتشاشات دی ماه ۱۴۰۴
سعید سالاری، پژوهشگر حوزه اقناع افکار عمومی، در یادداشتی برای اندیشکده رهیافت، اغتشاشات دیماه ۱۴۰۴ را نه یک واکنش خودجوش اجتماعی، بلکه نتیجه یک پروژه پیچیده «جنگ ترکیبی» دانست؛ پروژهای که با محوریت جنگ روانی، روایتسازی رسانهای و مهندسی افکار عمومی توسط رسانههای غربی طراحی و اجرا شد.
۱۴۰۴/۱۱/۰۲
در خراسان، حضرات آیات اشرفی شاهرودی، مرتضوی، رضا زاده و سیّدان از علمای برجسته حوزه علمیه خراسان ضمن محکومیت جنایات مزدوران آمریکایی و صهیونیستی، مطرح کردند؛
ضرورت اقدام فوری برای سامان بخشی وضعیت معیشتی و اقتصادی مردم از سوی دولتمردان
اینجانبان همدلی خود را با مردم مومن در اعتراض به نابسامانی بازار اعلام، و اقدام فوری برای سامان بخشی به وضعیت معیشتی و اقتصادی را از دولتمردان خواستاریم و حرکت کور مزدوران آمریکایی و رژیم صهیونیستی در تخریب اموال عمومی، هجمه به مساجد و مدارس علمیه و به شهادت رساندن حافظان نظم و امنیت و مردم بیگناه را محکوم کرده و از ملت شریف و با بصیرت مشهد مقدس دعوت میکنیم در مراسم تشییع شهدای مظلوم امنیت و راهپیمایی محکومیت اغتشاشات و جنایتهای تروریستی اخیر شرکت نمایند.
۱۴۰۴/۱۰/۲۳
آیت الله محمد حسین ملکزاده استاد درس خارج حوزه علمیه قم در جلسه درس خارج «اصول نظامسازی اسلامی» مطرح کرد؛
خاستگاه تمدنی سکولاریسم در پرتو انسانمحوری
وقتی از نظامسازی اسلامی صحبت میشود در حقیقت از امری در تقابل و تنافر با سکولاریسم سخن گفته شده است. در نتیجه اگر کسی به سکولاریسم قائل نباشد باید به نظامسازی دینی قائل باشد. همچنین اگر کسی به امکان و یا لزوم نظامسازی دینی باور نداشت و یا دست کم، در مقام عمل به نظامسازی اسلامی و کشف نظامهای اسلامی نپرداخت به ناچار باید به سکولاریسم تن دهد.
۱۴۰۴/۱۰/۱۷
محمدجواد یزدانی پژوهشگر حوزه مشارکت انتخاباتی در یادداشتی مطرح کرد؛
«جامعه خطر» در تقاطع جامعهشناسی، محیط زیست و سیاست
در حالی که تقسیمبندی طبقاتی سنتی (مانند مارکسیستی) بر اساس توزیع ثروت و کالا شکل میگرفت، در «جامعه خطر» که در عصر مدرنیته متأخر شکل گرفته، یک نوع جدید از طبقهبندی بر اساس توزیع خطرات محیطی و زیستمحیطی پدید آمده است. در این طبقهبندی این واقعیت مشخص میشود که آسیبپذیری در برابر خطرات محیطی اغلب به طور نابرابر توزیع میشود؛ هرچند خطرات اکولوژیک در نهایت تمام طبقات را تهدید میکند، اما گروههای فقیرتر و کمتوانتر، معمولاً بیشتر از ثروتمندان در معرض این خطرات قرار میگیرند. به تعبیر موجز و کلیدی اولریش بِک: « ثروت از بالا جمع میشود، اما خطر از پایین میریزد».
۱۴۰۴/۱۰/۱۵
آیتالله عباس کعبی، عضو هیئترئیسه مجلس خبرگان رهبری، در یادداشتی مطرح کرد؛
عملیات نظامی و جنگ روانی در ونزوئلا
نباید مغلوب القائات غولهای رسانهای شد. دشمن تلاش میکند با بزرگنمایی عملیات ونزوئلا، نظام محاسباتی ما را مختل کند.دلتا فورس و شبکههای رسانهای حامی آن، ابزار شیطان برای القای ترس هستند. اما همانگونه که طبس نشان داد، مقاومت مردمی و ایمان قلبی میتواند پیچیدهترین طرحهای واشنگتن را به شکستی راهبردی تبدیل کند.
۱۴۰۴/۱۰/۱۴
گزارش اختصاصی پایگاه خبری علوم انسانی مفتاح از نشست علمی «حوزه، علوم انسانی و نظامات اجتماعی» با حضور حجتالاسلام و المسلمین حسن خیری، رئیس انجمن مطالعات اجتماعی حوزه؛
نظامسازی اجتماعی، مطالبهای راهبردی برای تحقق تمدن نوین اسلامی
حجتالاسلام و المسلمین حسن خیری: مسئله «نظامسازی اجتماعی» امروز دیگر یک بحث انتزاعی یا صرفاً نظری نیست، بلکه به یک ضرورت واقعی و راهبردی برای جامعه ما تبدیل شده است. وقتی از نظام اجتماعی سخن میگوییم، منظور مجموعهای منسجم از باورها، رفتارها، مسئولیتها و ساختارهایی است که سبک زندگی مردم را شکل میدهد. اگر این نظام بهدرستی طراحی و هدایت نشود، نتیجه آن را در افزایش آسیبهای اجتماعی، تضعیف خانواده، کاهش اعتماد عمومی و سردرگمی هویتی نسلها خواهیم دید. به همین دلیل، نظامسازی باید آگاهانه، آیندهنگر و مبتنی بر مبانی دینی، عقلانی و تجربی باشد.
۱۴۰۴/۱۰/۰۳
گزارش اختصاصی پایگاه خبری علوم انسانی مفتاح از نشست «آسیب های اجتماعی زنان در کشاکش گفتمانی» با حضور دکتر سمیه حاجیاسماعیلی؛
بازاندیشی در سیاستگذاری زن و خانواده
دکتر سمیه حاجیاسماعیلی: یکی از محورهای اصلی مطرحشده در این نشست، وجود شکاف معنادار میان اسناد، سیاستها و واقعیتهای زیسته زنان و خانوادهها بود. با وجود تدوین قوانین، اسناد راهبردی و برنامههای متعدد، در بسیاری از موارد، آثار ملموس و پایدار این سیاستها در زندگی روزمره خانوادهها مشاهده نمیشود. تحلیل ارائهشده نشان میدهد که بخشی از این شکاف، ناشی از نگاه کلی، انتزاعی و غیرمسئلهمحور در فرآیند سیاستگذاری است؛ نگاهی که بهجای تمرکز بر مسائل واقعی، متکثر و گاه متعارض خانوادهها، به تکرار مفاهیم کلی بسنده کرده و از ورود به ساحت اجرا و پیامدهای عملی پرهیز میکند.
۱۴۰۴/۱۰/۰۲





















