در شرایط فعلی استفاده ازظرفیت های حوزه فضای مجازی در جهت تنویر افکار عمومی و جهاد تبیین ضرورت دارد؛ اگرچه این ظرفیت اکنون در دست ما نیست و دشمن بیشتر از ما در این زمینه استفاده کرده است؛ چرا که خاستگاه این تکنولوژی غربی است و طبیعتا شروع به رشد کردن می کند در همان بستر و زمینه فعالیت پیدا می کند. البته غفلت های اصحاب رسانه نیز در این حوزه بی تاثیر نیست.

۱۴۰۴/۱۰/۲۲

پذیرش نقش سفر در فرآیند استنباط، به تقویت حجیت عرف و اعتبار شناخت‌های میدانی در فقه می‌انجامد. عرف، در این تلقی، نه صرفاً مفهومی ذهنی، بلکه واقعیتی زیسته و مشاهده‌پذیر خواهد بود که فقیه از طریق حضور میدانی، به درک دقیق‌تری از آن دست می‌یابد.

۱۴۰۴/۱۰/۱۴

رئیس دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران: همه می‌دانیم که اساساً هر علم و هر حوزه معرفتی به‌ویژه در دنیای جدید با این پرسش سنجیده می‌شود که چه مسئله یا مشکلی را حل کرده یا در چه مسئله و مشکلی مداخله و نقش‌آفرینی داشته است. این میزان حضور و اثرگذاری تعیین‌کننده خدمت و کارویژه هر عرصه علمی است. از این جهت اهتمام به این موضوع نه‌تنها در عرصه نظری که البته بسیار اساسی و ضروری است، بلکه از حیث سیاست‌گذاری و کاربردی نیز شایان سپاس و توجه است، چراکه این وجه عملی و سیاستی اهمیت بسزایی نسبت به کفایت حتی نظری مباحث مطرح‌شده دارد. ان‌شاءالله با برگزاری این نشست‌ها به تحقق هرچه بیشتر این مهم نزدیک‌تر شویم.

۱۴۰۴/۱۰/۰۹

حجت‌الاسلام و المسلمین حسن خیری: مسئله «نظام‌سازی اجتماعی» امروز دیگر یک بحث انتزاعی یا صرفاً نظری نیست، بلکه به یک ضرورت واقعی و راهبردی برای جامعه ما تبدیل شده است. وقتی از نظام اجتماعی سخن می‌گوییم، منظور مجموعه‌ای منسجم از باورها، رفتارها، مسئولیت‌ها و ساختارهایی است که سبک زندگی مردم را شکل می‌دهد. اگر این نظام به‌درستی طراحی و هدایت نشود، نتیجه آن را در افزایش آسیب‌های اجتماعی، تضعیف خانواده، کاهش اعتماد عمومی و سردرگمی هویتی نسل‌ها خواهیم دید. به همین دلیل، نظام‌سازی باید آگاهانه، آینده‌نگر و مبتنی بر مبانی دینی، عقلانی و تجربی باشد.

۱۴۰۴/۱۰/۰۳

حجت‌الاسلام والمسلمین پارسانیا: این اثر حاصل سال‌ها پیگیری، دغدغه و تأمل علمی مؤلف در حوزه فرهنگ است و از نقاط قوت آن، ورود مباحث جریان‌شناسی به عرصه سیاست‌گذاری فرهنگی است؛ امری که می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در فهم و هدایت تحولات فرهنگی کشور داشته باشد. این اثر در عین حال، یک کنش هویت‌ساز است. خودِ این نوع پژوهش، نوعی کنشگری فرهنگی محسوب می‌شود که به‌موقع، ناظر به واقعیت‌های عینی، دارای مخاطب و افق‌گشاست و می‌تواند انتظار و مطالبه اجتماعی ایجاد کند. از این جهت، این کار هم شایسته تقدیر است و هم نیازمند پیگیری و تکثیر.

۱۴۰۴/۰۹/۲۶