تکین قشنگی پژوهشگر حوزه معماری و شهرسازی در یادداشتی مطرح کرد؛
معماری و شهرسازی نیازمند بازنگری آکادمیک و قاطعیت قانون است
در شرایطی که تهران با انباشت بحرانهای کالبدی، زیستمحیطی و مدیریتی مواجه است، تکین قشنگی، پژوهشگر حوزه معماری و شهرسازی، در یادداشتی تحلیلی ریشههای این وضعیت را در فقدان برنامه جامع توسعه، تصمیمات سلیقهای و تضعیف نقش قانون در مدیریت شهری جستوجو میکند.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری – تحلیلی مفتاح علوم انسانی اسلامی، تکین قشنگی پژوهشگر حوزه معماری و شهرسازی در یادداشتی برای اندیشکده رهیافت نوشت: در کلانشهری مانند تهران که در آمارهای جهانی، در خیل پرمعضلترین و شلوغترین شهرهای دنیاست، جدا از مباحث مدیریت شهری ، منابع و سایر فاکتورهای شاخص شهری، معماری آن نیز نیازمند بازنگریست. در این خصوص لازم است تا پیشینهی موضوع بررسی شود. در سالهای نه چندان دور و در دوران به اصطلاح سازندگی، فرصتی پیش آمد تا تهران نیز از شکل و کالبد ابزورد و بهمریختهاش رهایی یابد و با منطق و علم پوستاندازی کند. پیش از آن تهران در دوران پهلوی اول و دوم نیز چنین فرصتی را داشت تا با بازگشت به عقلانیت و مدیریت صحیح، آیندهای امیدوارانه را در پیش روی خود ببیند که با توجه به شرایط و سیاستهای خاصه در آن برهه میسر نشد. در دوران سازندگی نیز گرچه فلسفه و سمت و سوی مدیران مطرح نبود، اما آنچه که سنگ بنای شرایط فعلی تهران شد، ابتکارهای غیرمسئولانه و غیر علمی تصمیمگیران در پاسخ به نیازهای روزافزون شهروندان در آن زمان شد. این دست ابتکارهای شخصی با نگاه به گذشته فقط حیف منابع به نظر میرسد و پاسخ به نیازهای شهری که جمعیتش قریب به هفت میلیون نفر بوده، صرفا با ساختوساز بیرویه و انبوه داده نمیشود. تسهیل قوانین و یا خلا آن در ساخت مسکن کوچک و بیکیفیت، در نظرنداشتن نیازهای شهروندان در خصوص حاملهای انرژی، احداث غیراصولی و عدم اصلاح گذرگاههای شهری، عدم توجه به بافت فرسوده، عدم توجه به توسعهی آیندهنگرانهی زیرساختهای عبور و مرور و حمل و نقل عمومی و عدم توجه به امکانات و فضاهای شهری، همگی از قسم مشکلاتی هستند که کلنگ بروزشان قریب به سی سال پیش بر جان تهران خوردهاست.