به گزارش خبرنگار پایگاه خبری – تحلیلی مفتاح علوم انسانی اسلامی، به نقل از خبرگزاری فارس؛ حامد موفق بهروزی، سردبیر مجلات خبرگزاری فارس، در یادداشتی مطرح کرد؛ رهبر انقلاب همیشه بر رعایت اصول حفاظتی تاکید داشتند و خودشان عامل بودند اما حفاظت نامتعارفی که برخی تصور میکردند و توصیه داشتند نپذیرفتند و در محل کارشان به شهادت رسیدند. اولا آیت الله خامنه‌ای به معنای واقعی خود، خط امامی بودند. اساساً ایشان انقلاب اسلامی را فقط از منظر امام، خط و مکتب امام دنبال می‌کردند. تٱسی به امام در تمام شؤون زندگی و رهبری، ویژگی خاص ایشان بود. شاید به یک معنا پروژه اصلی ایشان جلوگیری از انحراف نظام اسلامی از خط و مکتب امام بود.

خب امام در زمان خطر چه کرد؟

در تمام دوران بمباران شهری در دفاع مقدس ۸ ساله و در اوج خطر، حضرت امام هیچ‌گاه حاضر نشد وارد پناهگاه یا جایی شود که پنهانی زندگی کند. آن‌ هم در شرایطی مردم عادی در خطر اصابت موشک قرار داشتند. بارها صدام تهدید کرد که جماران را مورد هدف قرار خواهد داد و حتی توانست اطراف جماران را مورد اصابت قرار دهد اما باز هم هیچ گاه امام حاضر نشدند به پناهگاهی که برایشان تدارک دیده شد وارد شوند. اینک رهبر شهید انقلاب هم حاضر نشدند برای حفظ جانشان سبک زندگی متفاوتی از مردم و نامتعارفی را داشته باشند. ثانیاً؛ ظاهراً رهبر انقلاب در قبال توصیه‌های حفاظتی خاص، استدلالی فقهی مدنظر داشتند که اگر ولی فقیه وارد این سطح نامتعارف از حفظ جان خود شود آنهم در شرایطی که مردم را به زندگی متعارف توصیه میکند، به خودی خود از ولایت ساقط می‌شود. مجموعا افق دید رهبری ناظر بر مدیریت تمدنی انقلاب اسلامی بود نه از موضع لحظه‌ای و کوتاه مدت. ایشان یک الگوسازی برای آینده پرافتخار ایران کرده و مسیر یک رهبری واقعی را با خون خود تا ابد بر دل تاریک این دنیا ثبت کردند.