به گزارش خبرنگار پایگاه خبری – تحلیلی مفتاح علوم انسانی اسلامی، امیرعباس شاهسواری، پژوهشگر حوزه علوم انسانی در موسسه فرهنگی فکرت، در یادداشتی مطرح کرد؛

بکسل شدن اصحاب علوم انسانی توسط مردم عادی

امروز در شرایطی قرار داریم که سرنوشت ما به تصمیم‌های این روزهای‌مان بستگی دارد. به اینکه چه میزان به افعالی که انجام می دهیم، اعتقاد داریم. پریشب، در میدان مفید قم تا میدان صدوقی، شور و حماسه‌ای را دیدم که به عمرم ندیده بودم. یک فرد طفل چندماه‌اش را روی یک دست و به صورت نمادین بالا آورده بود، شور حسینی در همه جا دیده می‌شد، طنین این جمعیت فراتر از امواج بود. کلمات توان در بندکشیدن حماسه این مردم نیست و نخواهد بود. شب گذشته از مقابل دانشگاه شریف، به سمت میدان سماء نیز، جز شور و شگفتی چیزی ندیدم. نزدیک چندهزار نفر از دانشجویان امروز و دیروز شریف در خیابان‌های طرشت، در اوج زمهریر سرما، به همراه بچه‌ها و خانواده‌شان، کسانی که رتبه های تک رقمی بودند و نخبه بودند. بسیار شور و اشتیاق داشتند طوری که آدم را به طراوت می‌آوردند. طوری که احساس نمی‌کردید دارید با ابر قدرت دنیا مبارزه می‌کنید و او رهبر و فرماندهان نظامی شما را به شهادت رسانده است. دشمن می‌خواست با زدن فرمانده عالی کل قوا و فرماندهان نظامی کشور را به جنگ داخلی نزدیک کند، اما برعکس نیروهای معتقد به نظام را به خیابان ها آورد تا در حساس ترین برهه تاریخ زیست اجتماعی کشور خود، ایران را از مهلکه نجات دهند و ابرقدرت دنیا را با منطق قرآنی و ایمانی زمین بزنند و خود به سوی قله بروند. اما امروز ظهر یک صحبت شنیدم از یکی از اصحاب علوم انسانی قم که آب سردی بود بر پیکره وجودم. ایشان می‌فرمود من از ساعت ۸ تا ساع ۱۲ شب از میدان مفید پیاده روی کردم و عمرم را هدر دادم. ایشان همچنان در ادامه سخنان‌شان از سازمان تبلیغات و شورای هماهنگی نقد کردند که اینها چه کاری انجام می‌دهند و ... واقعا هیچ وقت فکر نمی‌کردم یک نخبه تک رقمی شریف حضور خود را در بین مردم، مقدس ترین زمان عمرش بپندارد. و فردی در یکی از موسسات آموزشی قم، یک‌بار هم که شرایط اجتماعی طوری رقم خورده است که پتانسیل خود را نه از بالا به سمت مردم، بلکه موازی کنار مردم، آزاد کند، آزار دهنده‌ترین ساعت.های عمرش را چنین زمان‌هایی بپندارد. به نظرم این تفکر برای ایران امروز سم است. نه امروز بلکه دیروز و فردا نیز سم بوده و است. در این برهه تاریخی اگر عقل‌های سرد تکنیک زده خویش را خاموش نکرده و با قلبی پر از گرمای ایمان، نیاندیشید پس چه زمانی می‌خواهید این‌گونه باشید. چه زمانی می‌خواهید خودتان را برای ایران خرج کنید و نگران ساختارهای کوچک خود در دنیای کوچک خود نباشید. دکتر سید جوادطاهایی می فرمودند: من ۶۰ سال اشتباه می‌کردم که برای روشنفکران می‌نوشتم. روشنفکران قانع نمی‌شوند، بیهوده نباید تلاش کرد. من راه راه اشتباه می‌رفتم، موتور محرک انقلاب مردم عادی هستند و در تمام این سال‌ها به اشتباه فکر می کردم که این روشنفکران هستند که مردم را راهبری می‌کنند، بلکه روشنفکران همواره پشت مردم حرکت کرده و در سایه آنها استراحت می‌کردند. امروز باید برای مردم عادی نوشت. حالا من می‌گویم این موتور پیشران انقلاب اسلامی دارد به درستی کار خودش را انجام می‌دهد و این اصحاب علوم انسانی هستند که در بهت و حیرت هستند همان‌گونه که همیشه بودند، حالا باز هم برای خطای دستگاه محاسباتی خود، صورت‌بندی میدان را عوض می.کنند. مردم شما گول هرآنکس که حضور شما را در میدان بی‌خاصیت دید، نخورید، این افراد خودشان بی‌خاصیت هستند. شما بهترین مردمان تاریخ هستید و در این برهه حساس کنونی نیز پای انقلاب بمانید و خیابان‌ها را رها نکنید.