به گزارش خبرنگار پایگاه خبری – تحلیلی مفتاح علوم انسانی اسلامی، حجت‌الاسلام والمسلمین محمدجواد ارسطا، استاد درس خارج حوزه علمیه، در ابتدای جلسه درس خود با اشاره به حضور گسترده مردم ایران در شرایط سخت، این حضور را بزرگ‌ترین رفراندوم تاریخ دانست و آن را نشانه حمایت واقعی ملت از نظام جمهوری اسلامی عنوان کرد. بخش دوم سخنان ایشان به شرح زیر است: (بخش اول)

حضور خودجوش مردم در روزهای بی‌رهبر

در سال‌های اخیر برخی بر مسئله رفراندوم بسیار تأکید می‌کردند و می‌گفتند اگر یک بار دیگر درباره نظام جمهوری اسلامی ایران رفراندومی برگزار شود، بسیاری از مردم به این نظام رأی مثبت نخواهند داد. بزرگ‌ترین رفراندوم ـ نه فقط در دوران جمهوری اسلامی ایران و نه در تاریخ کشور ایران از ابتدای تأسیس تاکنون، بلکه بزرگ‌ترین رفراندوم در جهان که نظیری برای آن سراغ نداریم ـ در همین دوران «جنگ رمضان» اتفاق افتاد. نه فقط در آن نُه شبی که هنوز رهبر جدید توسط مجلس خبرگان تعیین نشده بود، بلکه در ادامه آن شب‌ها که تا امروز نیز استمرار دارد. می‌بینیم که همچنان مردم ایران شجاعانه وارد میدان می‌شوند؛ در حالی که در برخی شهرها، مانند تهران، خطرات جدی آن‌ها را تهدید می‌کند. با این حال مردم حضور پیدا می‌کنند و بر ضرورت ادامه مبارزه با آمریکا و اسرائیل تأکید می‌کنند و جان و مال خود را برای حفظ این نظام در طبق اخلاص می‌گذارند. چنین اقداماتی بزرگ‌ترین رفراندوم است. چرا؟ به این دلیل که در رفراندوم‌های معمولی همواره آسیب‌هایی وجود دارد. یکی از آن آسیب‌ها این است که در آستانه رفراندوم می‌توان با اقداماتی ضربتی آرای مردم را تحت تأثیر قرار داد. برای مثال، اگر در آستانه برگزاری رفراندوم برخی کالاهای اساسی نایاب شود، یا یک تنش جدی سیاسی در کشور به وجود آید، یا یک واقعه بزرگ اقتصادی، اجتماعی یا فرهنگی رخ دهد، بی‌تردید آرای مردم تحت تأثیر قرار می‌گیرد. بنابراین، همان‌طور که سال‌ها در بحث ارزیابی رفراندوم از نظر حقوقی در کلاس‌های رشته حقوق بیان کرده‌ایم، رفراندوم در همه موارد نشان‌دهنده آرای واقعی مردم نیست؛ زیرا از حوادثی که ممکن است در جامعه و در آستانه رفراندوم رخ دهد تأثیر می‌پذیرد. این حوادث ممکن است توسط طرفداران یک نظام یا مخالفان آن رقم زده شود و در هر حال باعث می‌شود آرای مردم در رفراندوم ـ به دلیل تأثیرپذیری از این حوادث ـ لزوماً آرای واقعی آنان نباشد.

چرا این حضور از هر رفراندومی معتبرتر است؟

در حالی که آنچه اکنون در این شب‌ها و روزها در جمهوری اسلامی ایران شاهد آن هستیم، بی‌تردید آرای واقعی مردم ایران است. چراکه این وضعیت فقط یک شب، دو شب یا حتی ده شب ادامه نداشته است؛ بلکه اکنون بیش از یک ماه است که، با وجود انواع خطراتی که مردم با آن روبه‌رو هستند، این حضور و حمایت ادامه دارد. با وجود همه این بمباران‌هایی که در کشور صورت می‌گیرد و با وجود همه شهدایی که ملت ایران تقدیم کرده‌اند، باز هم این حضور دسته‌جمعی مردم در خیابان‌ها ادامه پیدا کرده است. یعنی علی‌القاعده انتظار می‌رفت در چنین شرایطی حضور مردم کمرنگ شود، مردم بترسند و برای حفظ جان خود در خیابان‌ها حضور پیدا نکنند، یا دولت را تحت فشار قرار دهند تا هرچه زودتر با دشمنان ایران وارد مذاکره برای صلح شود؛ اما هیچ‌کدام از این‌ها اتفاق نیفتاده است. امروز مردم خودشان امام این امت شده‌اند؛ خودشان پیشاپیش بسیاری از مسئولان حرکت می‌کنند و از مسئولان می‌خواهند که به‌صورت جدی مبارزه با دشمنان ایران اسلامی را پیگیری و ادامه دهند و تا زمانی که پیروزی قطعی به دست نیامده، دست از این مبارزه برندارند. میزان دلالتی که حضور سی‌وچند شبانه مردم ایران، به‌صورت خودجوش در شهرهای مختلف کشور، بر حمایت آنان از نظام دارد، در هیچ رفراندوم دیگری به‌طور دقیق و مطلق دیده نمی‌شود. یعنی اگر هر رفراندوم دیگری را با هر شرایطی در هر کشوری اجرا می‌کردیم، نمی‌توانست به اندازه این حضور خودجوش مردم ایران و حضور آگاهانه آنان در خیابان‌های شهرهای مختلف، بر مقبولیت نظام جمهوری اسلامی از نظر مردم دلالت داشته باشد. به همین دلیل، آنچه اکنون در حال وقوع است در واقع بزرگ‌ترین رفراندوم تاریخ است. من این را از روی مبالغه عرض نمی‌کنم؛ با دقت این مطلب را بیان می‌کنم و از حیث حقوقی می‌گویم که رفراندوم با آسیب‌های جدی روبه‌رو است، در حالی که این حضور مردمی ـ آن هم به‌صورت خودجوش، در شرایط خطرناک و دشوار، و در زمانی که ایران در برابر ابرقدرت بلامنازع دنیا قرار گرفته و نیز در برابر بزرگ‌ترین ارتش خاورمیانه یعنی ارتش رژیم جعلی اسرائیل ایستاده است، آن هم با این همه پشتیبان منطقه‌ای و کشورهای اروپایی که از آن دشمنان حمایت می‌کنند ـ چنین رفراندومی در طول تاریخ بشر بی‌سابقه بوده است. بنابراین کسانی که منتظر بودند و ادعا می‌کردند باید رفراندومی صورت بگیرد و می‌گفتند اگر رفراندومی برگزار شود نشان خواهد داد که مردم دیگر طرفدار این نظام نیستند، اکنون باید به‌وضوح ببینند که بزرگ‌ترین رفراندوم تاریخ در همین شب‌ها در ایران در حال رقم خوردن است و مردم نشان می‌دهند که طرفدار نظام جمهوری اسلامی هستند. اگر این حمایت مردمی نبود و اگر این سرمایه اجتماعی قوی وجود نداشت، بی‌تردید مسئولان ما نیز نمی‌توانستند با این جدیت و قوتی که اکنون در میدان حضور دارند به وظایف خود بپردازند.