آیت الله محمدحسین ملک زاده، استاد درس خارج حوزه علمیه قم، مطرح کرد؛
آیا تکنوکراتهای متدین میتوانند مدیران انقلابی باشند؟
ما با افرادی روبرو هستیم که به لحاظ فردی، مسلمان و اهل نماز و روزه هستند، حتی واقعا علاقهمندند که اسلام و جمهوری اسلامی جایگاه بالایی پیدا کند و در قلهها قرار گیرد. حتی اهل جهاد هم هستند و چه بسا سالیان سال در دفاع مقدس حضور داشتند و بارها تا آستانۀ شهادت یا مجروحیت پیش رفتند، اما همین شخص عزیز و محترم، وقتی در یک جایگاه مدیریتی قرار میگیرد، به وضوح مشاهده میشود که اساسا به دنبال حل مسألۀ دینی نیست و برای دین در این عرصه جایگاهی قائل نمیباشد. او در حل مسأله تنها به کارآمدی و کاربردی بودن میاندیشد.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری – تحلیلی مفتاح علوم انسانی اسلامی، آیت الله محمدحسین ملک زاده، استاد درس خارج حوزه علمیه قم، در نشست علمی با عنوان حکمرانی اجتهادی که در تاریخ ۱۰ مهر ۱۴۰۳ برگزار شده بود، مطرح کرد؛ گاهی ذهنها آنچنان آغشته به مسائل سیاسی است که مطلب انسان را به شخص خاصی تطبیق میدهند، اما مراد بنده در اینجا شخص خاصی نیست و این مطالب را از سالها پیش بیان میکردم. ما با افرادی روبرو هستیم که به لحاظ فردی، مسلمان و اهل نماز و روزه هستند، حتی واقعا علاقهمندند که اسلام و جمهوری اسلامی جایگاه بالایی پیدا کند و در قلهها قرار گیرد. حتی اهل جهاد هم هستند و چه بسا سالیان سال در دفاع مقدس حضور داشتند و بارها تا آستانۀ شهادت یا مجروحیت پیش رفتند. یعنی یک شخصیت مسلمان، مؤمن، انقلابی و مجاهد است اما همین شخص عزیز و محترم، وقتی در یک جایگاه مدیریتی قرار میگیرد، به وضوح مشاهده میشود که اساسا به دنبال حل مسألۀ دینی نیست و برای دین در این عرصه جایگاهی قائل نمیباشد. او در حل مسأله تنها به کارآمدی و کاربردی بودن میاندیشد. به بیان دیگر او که زمانی یک مجاهد فی سبیل لله بوده، دین را کاملا کنار میگذارد و سراغ دانش و پیشنهادهای مدرن میرود، سراغ افرادی که دین اندیش نیستند و تنها متخصص کار خاصی میباشند میرود و از آنها نظرخواهی میکند. او اساسا کاری ندارد که دین در این عرصه، نظری دارد یا خیر؛ او تنها نمازش را میخواند ولی برای اداره امور به دین رجوع نمیکند. یعنی در مقام حل مسأله به دنبال حل مسأله سکولار میگردد. او فردی است که برای اداره امور جامعه دیناندیش نیست و اساسا به این فکر نمیکند که آیا دین برای حل مسائل راه حلی دارد یا خیر؛ خروجی این حالت، همان چیزی است که به آن تکنوکرات یا فن سالار میگویند. شخص تکنوکرات یا فن سالار در واقع میتواند در زندگی شخصی خود، انسانی متدین باشد اما در مقام حل مسأله و تمشیت امور، در مقام تدبیر و مدیریت امور کاری به دین ندارد و با فن سالاری و اهمیت دادن به فن و تخصص، بدون اهمیت دادن به دین کارها را پیش میبرد. وقتی به او گفته میشود چرا به نظر دین کاری ندارید میگوید اتفاقا دین برایم خیلی مهم است، من از این روشها استفاده میکنم برای اینکه جایگاه جمهوری اسلامی در دنیا بالا برود، چه بسا راست هم بگوید و نیتش خوب باشد اما او در واقع دین را در جایگاهی نمیبیند که بخواهد حل مسأله کند. [audio mp3="https://ihkn.ir/wp-content/uploads/2026/06/3363734.mp3"][/audio]