به گزارش خبرنگار پایگاه خبری – تحلیلی مفتاح علوم انسانی اسلامی، به نقل از خبرگزاری رسا؛ حجت الاسلام والمسلمین محمد ملک زاده، عضو هیئت علمی گروه سیاست پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، در گفت‌وگویی، به تبیین وظایف نخبگان و روحانیون اصیل انقلابی در حفظ اتحاد ملی، کنترل اختلافات سیاسی و الزامات عملی تحقق دعوت رهبر معظم انقلاب به انسجام پرداخت و گفت: نخبگان و روحانیون اصیل انقلابی به‌دلیل دامنه اثرگذاری سخنانشان، مسئولیتی فراتر از شهروندان عادی دارند.

وظیفه نخبگان و روحانیون اصیل انقلابی در آرامش‌بخشی و تقویت اتحاد ملی

حجت‌الاسلام ملک‌زاده تصریح کرد: از وظایف اصلی آنان، کاهش نگرانی عمومی از طریق توضیح شفاف مسائل، بدون انکار مشکلات یا ایجاد هراس است، در جامعه اسلامی، تکثر دیدگاه‌ها در چارچوب قانون و منافع عمومی به رسمیت شناخته می‌شود اما مراقبت می‌شود که با اتهام‌زنی، تحقیر و توهین به افراد، فضای جامعه به تنش کشیده نشود.

عضو هیئت علمی گروه سیاست پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با تأکید بر اینکه باید نقد عملکرد از تخریب شخصیت و توهین به هویت افراد تفکیک شود، ابراز کرد: باید واقعیت‌ها با دقت و بدون انتشار ادعاهای تأییدنشده بیان شود.

وی رعایت این مسائل را موجب آرامش فضای جامعه دانست و خاطرنشان کرد: البته آرامش‌بخشی به معنای خاموش‌کردن نقد منصفانه و سازنده نیست؛ آرامش پایدار زمانی شکل می‌گیرد که مردم احساس کنند مشکلاتشان شنیده می‌شود، اطلاعات معتبر در اختیارشان قرار می‌گیرد و راه قانونی مؤثری برای مطالبه‌گری وجود دارد. 

حجت‌الاسلام ملک‌زاده با بیان اینکه روحانیون اصیل انقلابی در تحقق این شرایط نقش دارند و از این طریق می‌توانند اتحاد و انسجام جامعه را تقویت کنند گفت: در مجموع، اتحاد ملی نه با حذف تفاوت‌ها، بلکه با اعتماد عمومی، عدالت، قانون‌گرایی، امکان نقد سازنده، و مشارکت واقعی مردم در اداره جامعه پایدار می‌شود. مسؤولیت اصلی نخبگان و روحانیت انقلابی نیز فراهم‌کردن همین بستر است؛ زیرا دعوت لفظی به انسجام، بدون رفتار منصفانه و پاسخ‌گو، اثر اجتماعی محدودی خواهد داشت.

توصیه به احزاب سیاسی برای جلوگیری از تبدیل اختلاف‌نظر به تفرقه

حجت‌الاسلام ملک‌زاده با بیان اینکه اختلاف‌نظر سیاسی در هر جامعه متکثری طبیعی است، تصریح کرد: مسأله زمانی خطرناک می‌شود که رقابت بر سر برنامه‌ها به نفی مشروعیت، تخریب شخصیت یا تحریک هواداران تبدیل شود.

وی بر ضرورت توافق عملی احزاب و گروه‌ها بر سر اصول پایه‌ای مانند حفظ امنیت، حاکمیت قانون و تمامیت کشور تأکید کرد و گفت: احزاب و گروه‌ها باید نقدها را متوجه سیاست‌ها، تصمیم‌ها و نتایج قابل سنجش کنند، نه برای انگیزه‌های شخصی و حزبی. 

این استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به اینکه: احزاب باید میان «رقیب سیاسی» و «دشمن» تفاوت روشن قائل شوند، ابراز داشت: صحت اطلاعات را پیش از انتشار بررسی و شایعات را حتی وقتی به سودشان است، بازنشر نکنند، آن‌ها باید نتیجه رقابت‌های قانونی در انتخابات را ولو برخلاف میلشان باشد بپذیرند و اعتراض به آن را نیز تنها از مسیرهای قانونی و مسالمت‌آمیز دنبال کنند، احزاب باید از تبدیل مسائل امنیتی و منافع عمومی به ابزار رقابت کوتاه‌مدت خودداری کنند.

حجت‌الاسلام ملک‌زاده همچنین تصریح کرد: عدم رعایت این مسائل، موجب تبدیل شدن اختلاف‌نظرهای طبیعی به دشمنی و تفرقه است و دشمن از آن سود خواهد برد. تنها با وحدت می توان دشمن را ناامید ساخت البته همان گونه که بارها گفته شده، وحدت به معنای یکسان‌سازی دیدگاه‌ها نیست؛ معنای سازنده آن، همکاری با وجود اختلاف است. سرکوب اختلاف ممکن است ظاهراً سکوت ایجاد کند، اما اعتماد و انسجام پایدار را تقویت نمی‌کند. 

الزامات عملی دعوت رهبر معظم انقلاب به اتحاد و انسجام

کارشناس سیاسی با اشاره به اینکه دعوت مکرر رهبر معظم انقلاب به اتحاد، نشان از اهتمام ایشان همچون قائد شهید انقلاب به حفظ اقتدار ملی در برابر دشمن دارد، گفت: تا زمانی که مردم با هم متحد و منسجم باشند ایران در اوج اقتدار قرار داشته و هیچ دشمنی نمی‌تواند به کشور و نظام اسلامی آسیب جدی وارد کند. 

وی با بیان اینکه تحقق این مهم به الزاماتی هم برای نخبگان و مسؤولان و هم مردم نیاز دارد، تصریح کرد: الزامات آن برای نخبگان و مسئولان شامل شفافیت، پاسخ‌گویی، تحمل نقد، گفت‌وگوی مستقیم با گروه‌های مختلف، اصلاح خطاها و پرهیز از ادبیات دوقطبی‌کننده است.

عضو هیئت علمی گروه سیاست پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی ابراز داشت: مردم نیز مسؤولیت‌هایی بر دوش دارند از جمله اینکه به اخبار دشمن اعتماد نکنند؛ باید منبع خبر پیش از پذیرش یا بازنشر آن به طور دقیق بررسی شود.

وی بر ضرورت پرهیز از توهین و تعمیم رفتار یک فرد خطاکار به یک گروه اجتماعی یا کل نظام تأکید کرد و افزود: مردم وظیفه دارند مطالبات به حق خود را از راه‌های مدنی، قانونی و مسالمت‌آمیز پیگیری کنند و در هر حال باید منافع بلندمدت جامعه بر هیجان‌های مقطعی و منافع کوتاه‌مدت و شخصی مقدم دانسته شود.