حجتالاسلاموالمسلمین محمد عالمزاده نوری، عضو هیئت علمی پژوهشكده اخلاق و معنويت پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، مطرح کرد؛
فقه تربیت؛ دانشی مستقل برای کشف نظام تربیتی اسلام / عوامل و نهادهای تربیت اسلامی و جایگاه اجتماعی آنها
نظریههای تربیت، خارج از قلمرو فقه تربیت بوده و در حوزه دانشهای پایهای و بنیادین مانند «انسانشناسی اسلامی» و «معرفتشناسی اسلامی» جای میگیرند. برای مثال، بحث از «قوای نفس» و «ویژگیهای سرشتی انسان» که میتواند مبنای یک نظریه تربیتی باشد، در «انسانشناسی» مطرح میشود، نه در خود علم تربیت؛ بنابراین، نظریههای تربیتی، جزء «مبانی» فقه تربیت محسوب میشوند که در دانشهای دیگری (مانند انسانشناسی فلسفی، روانشناسی اسلامی) باید به آنها پرداخته شود.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری – تحلیلی مفتاح علوم انسانی اسلامی، به نقل از فقه معاصر؛ حجتالاسلاموالمسلمین محمد عالمزاده نوری، عضو هیئت علمی پژوهشكده اخلاق و معنويت پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، یکی از مهمترین پژوهشگران و اساتید فقه اخلاق و تربیت کشور به شمار میرود. فارغ از مسئولیت حقوقی او بهعنوان معاون تهذیب حوزههای علمیه، وی از پیشگامان پژوهش در فقه اخلاق و تربیت کشور است. با او پیرامون سرفصلها و شبکه مسائل فقه تربیت و تفاوت این باب فقهی با ابواب فقهی مشابه، مانند فقه اخلاق و فقه آموزشوپرورش گفتگو کردیم. او بهدقت به پرسشها پاسخ داد و فقه تربیت را بهروشنی ترسیم کرد. مشروح گفتگوی این استاد و پژوهشگر فقه اخلاق و تربیت، در پی میآید: