مهم‌ترین ادله ما عبارت بودند از دلیل اول که تمسک به عموم آیه شریفه «اوفوا بالعقود» و دلیل ششم که «تمسک به سیره عقلاء» می‌باشد و طبق این دو دلیل می‌توان مشروعیت قرار داد آتی به معنای «معاهده بر معامله‌ی در آینده» را اثبات کرد.

۱۳۹۸/۱۰/۱۸

محقق نائینی قائل به این شد که حق به معنای سلطنت است. یعنی حق، همان سلطنت است، منتهی سلطنت شدت و ضعف دارد. سلطنت قوی ملکیت اعیان است و سلطنت ضعیف سلطتنی است که در مورد ملکیت منافع عین مستاجره وجود دارد. سلطنت اضعف نیز سلطنتی است که در موارد حقوق وجود دارد.

۱۳۹۸/۱۰/۱۶

برخی از معاصرین گفته‌اند اطلاقی در ادله دیگر نسبت به زمان ما نیست، ولی امر یک تقدیری برای دیه در نظر می‌گیرد و به تناسب مردم را به اداء‌ آن دیه امر می‌کند. در کتاب «قراءات فقهیة معاصرة» آمده ما از روایات استفاده می‌کنیم که اصل در دیه 100 شتر است.

۱۳۹۸/۱۰/۱۵

آیه نشانگر آن است که اخوت اسلامی تابع استیفای جمیع شرایط ایمان و تقوا نیست که خود قرینه می‌شود بر این‌که اخوت مخصوص بین دو عالم پاک و مهذب مقصود نیست بلکه اخوت بین تمام مسلمانان حتی فساق را شامل می شود.

۱۳۹۸/۱۰/۱۵

مقصودمان متشرعه، متشرعه‌ای بود که معاصر با معصومین(ع) هستند اما اگر سیره متشرعه‌ای بعد از اعصار معصومین منعقد شد آیا این سیره‌های متشرعه بعد از اعصار معصومین هم حجت هست یا نیست؟ قهراً آن ادله‌ای که گفته شد مثل برهان إنّی و دلیل‌های بعد آن‌ها قابل تطبیق نیست.

۱۳۹۸/۱۰/۱۴

از آنجا كه ما حرمت لمس را مستفاد از همان حرمت نظر دانستیم، اگر جایی حرمت نظر نفی شود، حرمت لمس هم منتفی خواهد بود.

۱۳۹۸/۱۰/۱۲

تمسک به عموم «اوفوا بالعقود» بود. به این بیان که اگر آیه شریفه دال بر صحت و لزوم باشد و این مبنا را بپذیریم، حال چه به معنای عقد باشد و چه به معنای عهد باشد، آیه شریفه شامل «معاهده و پیمان» می‌شود.

۱۳۹۸/۱۰/۱۰

فقه امامیه، اموری که متصل به غیرمنقولات‌اند، عنوان عقار و غیر منقول بر آنها صادق نیست، لذا در بحث ارث الزوجه (که اثر این تقسیم است) بین زمین و بناء فرق گذاشته‌اند و گفته‌اند زن از بناء ارث می‌برد. همچنین چاه نه به معنای فضای حفر شده بلکه بناء و عمارت چاه (مثل سنگچین چاه) مصداق عقار نیست، لذا زوجه از آن ارث می‌برد.

۱۳۹۸/۱۰/۰۹