دکتر زینب تاجیک، عضو هیئت علمی پژوهشکده زن و خانواده مطرح کرد؛
عاشورا را برای کودک و نوجوان چگونه روایت کنیم؟ / مادر میتواند نخستین معلم سواد رسانهای فرزندان باشد
در شرایط جنگ و بحران، نخستین وظیفه مادر، حفظ امنیت روانی خانواده است. فرزندان بیش از آنکه از خودِ بحران آسیب ببینند، از اضطراب، آشفتگی و ناامیدی محیط پیرامون خود آسیب میبینند. مادری که بتواند آرامش، امید و اعتماد را در خانواده حفظ کند، درواقع نخستین لایه مقاومت را شکل داده است. دومین وظیفه، تربیت روایت است. در جنگهای امروز، روایتها به اندازه سلاحها اثرگذارند. حضرت زینب(س) حقیقت عاشورا را روایت کردند و اجازه ندادند روایت تحریفشده جایگزین واقعیت شود.
۱۴۰۵/۰۶/۲۲
دکتر ابوالفضل اقبالی، عضو هیئت علمی دانشگاه الزهرا(س)، در یادداشتی مطرح کرد؛
اباحهگری نقطه توقف ندارد! / چه کسانی از تداوم این وضعیت سود میبرند؟
اگر جمهوری اسلامی ارادهی توقف روند گسترش اباحهگری در جامعه ایران را داشته باشد، مسیر تحقق آن بسیار ساده و روشن است. ابتدا ببینید چه کسانی از این وضعیت سود میبرند. منافع سیاسی و اقتصادی چه کسانی در گروه تداوم و تثبیت این وضعیت است؟ پیدا کردنشان چندان سخت نیست. اگرچه برخورد با آنها و قطع کردن این زنجیرهی فساد اقتصادی و اخلاقی، بهغایت سخت و نیازمند ارادهی فولادین است.
۱۴۰۵/۰۶/۲۱
حجت الاسلام و المسلمین احمد فرهودی، پژوهشگر پژوهشگاه فقه نظام، در یادداشتی مطرح کرد؛
پاسخی مستند به سخنان اخیر دکتر روحانی / بیعت عقبه پیمان با دشمن نبود
آقای روحانی به «بیعتهای عقبه اول و دوم» بهعنوان الگوی حکومتداری و پیمانسپاری اشاره کردهاند. اما از نظر تاریخی و تحلیلی: بیعت عقبه، پیمان با دشمن نبود: بیعتهای عقبه اول و دوم در مکه، پیمان میان پیامبر (ص) و اهل ایمان یثرب (انصار) بود. موضوع این پیمانها یکتاپرستی، ترک محرمات، اطاعت از رسول خدا (ص) و حمایت و دفاع از ایشان در برابر دشمنان بود. این یک پیمانِ ایمانی و دفاعیِ درونگفتمانی برای پایهریزی جامعهٔ اسلامی بود، نه مذاکرهٔ دیپلماتیک با یک قدرتِ متخاصم و بدعهد. پس قیاس آن با پیمان بستن با دشمنان غلط است.
۱۴۰۵/۰۶/۱۹
حمیدرضا بهروزیزاد، هیئت علمی دانشگاه عمران و توسعه همدان، در یادداشتی مطرح کرد؛
آیا دوربین میتواند در اثبات سرقت جای ادله سنتی را بگیرد؟ / تجربه چهارمین اعتکاف علمی دارالعلم در مشهد مقدس
به جرأت میتوانم بگویم پدیده مدرسه چهارم فقه و اصول، استاد زمانیفر از اساتید خارج فقه و اصول حوزه علمیه مشهد بودند که از روز اول و همان جلسه اول که مطالب خود را تقریر فرمودند، بنده دیدم که ایشان از اساتید طرفدار مقاصد قم در این حوزه پیشروتر هستند.
۱۴۰۵/۰۶/۱۷
حامد محمدجانی، پژوهشگر فقه و مبانی حقوق، در یادداشتی مطرح کرد؛
خطر پنهان استفاده از هوش مصنوعی در فقه / وقتی AI اختلاف فقهی را حل نمیکند بلکه آن را پنهان میکند
معدلگیری معرفتی، صورت نرم و فریبندهای از خطاست. پاسخ میانگین، برخلاف پاسخ آشکارا غلط، معمولاً با زبان احتیاط، اعتدال و توافق سخن میگوید؛ اما ممکن است حاصل هیچ مبنای فقهی مشخصی نباشد. در عرصه اجتهاد، حل اختلاف با حذف اختلاف تفاوت دارد و جمع ادله با مخلوطکردن اقوال یکی نیست.
۱۴۰۵/۰۶/۱۷
ابوالقاسم رجبی کارشناس فضای مجازی، میزگرد تخصصی همایش ملی تنظیمگری فضای مجازی، مطرح کرد؛
وضع قانون مقدم بر تنظیم گری است / باید نظام خانواده و جامعه در تنظیمگری فضای مجازی ملاحظه شود
ابتدا باید قانون باشد تا در مرحله بعد، تنظیم گری صورت گیرد. در برخی از موارد دیگر نیز قانون مشخص و دقیق وجود ندارد و این درحالی است که افراد خیلی زود سراغ تنظیم گری می روند. تعامل شورای عالی فضای مجازی و مجلس شورای اسلامی باید قانون مند و مدون تر شود تا در این صورت بتوانیم در عرصه تنظیم گری به صورت جدی تر وارد شویم.
۱۴۰۵/۰۶/۱۶
دکتر مجید کافی، دانشیار جامعهشناسی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، در یادداشتی مطرح کرد؛
«وحدت ظاهری» در برابر همبستگی واقعی / کاهش شکاف ثروت، قدرت و منزلت بهعنوان شرط انسجام
«وحدت ظاهری» در برابر همبستگی واقعیامروزه در جامعه ایران، یکی از مهمترین موانع تحقق همبستگی اجتماعی، نابرابری در ابعاد گوناگون آن است. نابرابری را نمیتوان صرفاً به شکافهای اقتصادی تقلیل داد؛ بلکه این پدیده در قدرت و جایگاههای سیاسی نیز بهوضوح قابل مشاهده است. جامعه ایران با دوگانههای عمیقی مواجه است: از یک سو گروهی با نفوذ و قدرت سیاسی که دسترسی ممتازی به تصمیمسازی و تصمیمگیری دارند، و از سوی دیگر گروهی که عملاً از هرگونه جایگاه سیاسی مؤثر بیبهرهاند.
۱۴۰۵/۰۶/۱۶
حجت الاسلام و المسلمین هادی غلامی استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در یادداشتی مطرح کرد:
بازخوانی جایگاه «مقاصد الشریعه» در هندسه معرفتی فقه امامیه
تأمل دقیق در آثار تولیدشده نشان میدهد که جریان معاصر مقاصدپژوهی در فقه امامیه، با نوعی «خطای جایگاهشناختی» مواجه است. معاصران کوشیدهاند مقاصد الشریعه را بهعنوان منبعی در عرض ادله، یا قرینهای عام برای تخصیص، تقیید و کشف حکم در افق «فقه فردی» به کار بندند. این رویکرد، علاوه بر نقض سنت استنباطی اصولیون امامیه، عملاً مرز میان اجتهاد منضبط با استحسان، ذوقگرایی و ظنون غیرمعتبر را مخدوش ساخته است.
۱۴۰۵/۰۶/۱۴





















