دکتر مهدی میری و خدیجه حامدی در مقالهای مسئولیت دولتهای دخیل و امکان پیگیری این اقدامات در مراجع بینالمللی را بررسی کردهاند؛
آیا هدف قرار دادن زیرساختهای حیاتی از منظر حقوق بینالملل جنایت جنگی است؟
در مخاصمات مسلحانه معاصر، زیرساختهای غیرنظامی ــ از بنادر و راهآهنها گرفته تا شبکههای انرژی و مراکز درمانی ــ بهطور فزایندهای هدف حملات نظامی قرار گرفتهاند. با وجود صراحت قواعد حقوق بینالملل بشردوستانه در حمایت از اشیای غیرنظامی، کارزار هدفگیری سیستماتیک زیرساختهای حیاتی ایران در تیرماه ۱۴۰۵، پرسشهای بنیادینی را درباره انطباق این حملات با اصول تفکیک، تناسب و احتیاط، و نیز مسئولیت بینالمللی دولت مهاجم و دولتهای کمککننده مطرح ساخته است.
۱۴۰۵/۰۵/۰۵
حجت الاسلام و المسلمین دکتر رسول حکمی، پژوهشگر حوزه فقه امنیت، در یادداشتی مطرح کرد؛
بازتعریف بازدارندگی بر پایه مهندسی معکوس تهدید / تحلیل بازدارندگی راهبردی بر اساس الگوی «جوهر و عرض»
این نوشتار با تکیه بر چارچوب تحلیلی «بنیاد و نمود»، استدلال میکند که ناکارآمدی برخی اقدامات بازدارنده، ناشی از ناترازی میان موضوع پاسخ و کانون اصلی تولید تهدید است. بر این اساس، شکلگیری بازدارندگی پایدار، منوط به عبور از سطح نمودها و اثرگذاری مستقیم بر محاسبات، اراده و ظرفیت بنیادین مولد تهدید است؛ در غیر این صورت، موفقیتهای تاکتیکی هرگز به دستاوردی راهبردی بدل نخواهند شد.
۱۴۰۵/۰۵/۰۵
حجتالاسلام والمسلمینعلی احمد پناهی دانشیار پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، در یادداشتی مطرح کرد؛
اربعین؛ مهاجرت از «منِ» محدود به «انسانِ» کامل
پیادهروی اربعین، فراتر از یک تجمع میلیونی یا یک پیمایش جغرافیایی، تجلیِ عیانِ یک «سلوک» است؛ حرکتی که در آن، زمین زیر پای زائر، بستری برای بازگشت به خویشتن و بازسازیِ روح گشته است. این مسیر، نه تنها پیوند میان کربلا و نجف، بلکه پیوند میان «بشریتِ تشنهی حق» و «کمالِ مطلقِ انسانی» است.
۱۴۰۵/۰۵/۰۴
دکتر حسین بابایی مجرد، مدیر اندیشکده حکمرانی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، در یادداشتی مطرح کرد؛
حکمرانی زمانی موفق است که “متن” با “زمینه” هماهنگ باشد / سیاستهای توسعه انسان را در قالب طرحهای خود محدود میکند
در مورد نوسازی حکمرانی زیاد صحبت شده و معرکه بسیاری از آرا است. از رویکردهای تقلیل گرای ابزاری که با تزریق دو سه ابزار به بدن لَخت و کرخت حکمرانی گمان میکند عصای موسی به میدان آورده تا ورود مدلها و نظریات نو که قیدهای جدید به قیود قبلی حکمرانی اضافه میکند تا نگاه های پارادایمیک که میخواهد عالمی از بسازد وزنو آدمی.
۱۴۰۵/۰۵/۰۴
در نشست تخصصی «تنظیم گری دیپ فیک(جعل عمیق) در پرتو فقه حکومتی: الگوی فقهی-حقوقی برای حکمرانی بر این فناوری» مطرح شد؛
آیا دیپفیک نیازمند قانونی اختصاصی است یا قواعد عمومی کافی است؟
دکتر فلاح تفتی الگوی یپشنهادی خود برای ساماندهی فضای دیپ فیک یا جعل عمیق را شامل ضابطهمندیدقیق، حصر مصادیق مجرمانه و تفکیک آن از کارکردهای تجاری،آموزشی و طنز مشروع، تاسیس یک ساختار نهادی فرادستگاهی مانند شورای ملی مقابله با دیپفیک، اصلاح مقررات و قانونگذاری، تفکیک مسئولیت مباشر، حمایت از بزهدیدگان،تشکیل شعب تخصصی دادسرا و دادگاه هوشمصنوعی با امکان صدور دستور موقت فوری و صلاحیت فرامرزی و دیپلماسی سایبری ذکر کرد.
۱۴۰۵/۰۵/۰۴
حجت الاسلام و المسلمین احمد واعظی، رئیس دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، در جلسه درس گفتار «عدالت اجتماعی» مطرح کرد؛
آیا برابری همانند عدالت یک ارزش مستقل است؟
بیتردید مواردی وجود دارد که برابری، نیکو و ارزشمند است؛ اما ادعای بنده این است که در همین مواردی که برابری ارزش دارد، این ارزشمندی اولیه و بالذات نیست، بلکه ارزشمندی ثانوی دارد. یعنی در رتبهای پیش از آنکه پای برابری و نابرابری به میان آید، ابتدا ارزشمندی، بایستگی و نیکوییِ یک امر تثبیت میشود و پس از آن، این بحث مطرح میگردد که این امرِ ارزشمند بایستی به طور برابر اعمال شود.
۱۴۰۵/۰۵/۰۳
آیتالله عباس کعبی، عضو هیئترئیسه مجلس خبرگان رهبری، مطرح کرد؛
چگونه فرهنگِ «خونخواهی» جامعه را در برابر ظلم بیمه میکند؟ / همبستگی اجتماعی در سایه مکتب حسینی
خداوند وعده داده است که مظلومان را تنها نخواهد گذاشت.«وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولَٰئِكَ مَا عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ» یعنی دفاع پس از ظلم، مشروع است و هیچ ملامتی بر مظلومی که از خود دفاع میکند، وارد نیست.«إِنَّ اللَّهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا» بیانگر دفاع از مؤمنان بهعنوان یک سنت الهی است.
۱۴۰۵/۰۵/۰۱
در هماندیشی علمی «مواجهه معرفتی با غرب؛ نسبتسنجی نهاد علم با جنگ رمضان در ایران» مطرح شد؛
علوم انسانی اسلامی هنوز در حل مسائل کشور نقش مؤثر نیافته است / انقلاب اسلامی و بازتعریف نسبت نهاد علم با جامعه
سجاد صفارهرندی: یکی از مهمترین چالشهای کنونی نهاد علم، فاصله گرفتن از مسائل عینی جامعه و کاهش اثرگذاری اجتماعی علوم انسانی است. با اینکه علوم انسانی اسلامی طی سالهای گذشته بیش از اندازه درگیر مباحث نظری و ابرنظریهها بوده است، این جریان هنوز نتوانسته نقش مؤثری در حل مسائل کشور و فرآیندهای تصمیمسازی ایفا کند.
۱۴۰۵/۰۴/۳۱





















