آیتالله عباسی خراسانی/ مسأله کرونا20:
مباحث فقهی و اصولی تزاحم احکام الهی وضعیه و تکلیفیه در مسأله کرونا
تزاحم و تعارض تنافی دو دلیل است. یا به لحاظ دلیلیت و یا مدلولیت. یا به تناقض و یا به تضاد منجر میشود. فرقی که بین تزاحم و تعارض عمده این است که تعارض در دلیلین است و تزاحم تنافی دو حکم است.
۱۳۹۹/۰۸/۱۰
آیتالله رشاد/ فقه ژنتیک21:
پرسشهای فقهی حوزه بهداشت و درمان براساس زیست فناوری
ما باید ذیل هر مطلب چهار عنوان را بحث کنیم؛ 1 – تبیین عنوان محور و پرسشهای فقهی قابل طرح به صورت اجمالی، 2 – جواز یا عدم جواز عنوان به مثابه حکم اولی و دلایل آن، 3 – جواز به مثابه حکم ثانوی و ادله آن و 4 – احیاناً عدم جواز به مثابه حکم ثانوی و ادله آن.
۱۳۹۹/۰۸/۱۰
آیتالله شبزندهدار/ فقه معاصر40:
اقسام تنقیح مناط/ سه راه اساسی کشف حکم
برای کشف ما أنیت به الحکم مجموعاً سه راه اساسی وجود دارد. نخست؛ خود نص شارع بر مناط حکم دلالت کند.
۱۳۹۹/۰۸/۱۰
در اخباریگری دوره حاضر، خیلیها اصولی حرف میزنند و کتاب اصول دارند، ولی اخباری فتوا میدهند. امروز وقتی میخواهیم از نقش عقل در استنباط صحبت کنیم، رگها ورم میکند، وقتی از نصوص مبیّن مقاصد سخن گفته شود، نگرانی و ناراحتی ایجاد میشود.
۱۳۹۹/۰۸/۰۸
حجتالاسلام والمسلمین حسن آقانظری؛
دفع ضرر از خود عقلاً و شرعاً الزامی است/ خسارت وارد کردن به دیگران مطلقاً حرام و موجب ضمان است
دفع ضرر از خود عقلاً و شرعاً الزامی است. خواه ضرر یقینی و خواه احتمالی عقلائی باشد. حتی ضرر احتمالی هم از نظر عقلائی باید مورد توجه قرار گیرد و در این مورد توجه به نظر کارشناسان مربوطه نقش اساسی دارد.
۱۳۹۹/۰۸/۰۸
آیتالله قائنی/ فقه پزشکی42:
رعایت امور بهداشتی برای جلوگیری از گسترش بیماری مسری بر همه واجب است
در هر حال بیماریها مسری که شیوع پیدا میکنند حتما جزو امور مسلمین محسوب میشوند و اهتمام نسبت به آن و اقدامات متناسب با آن بر همه واجب است.
۱۳۹۹/۰۸/۰۸
آیتالله شبزندهدار/ فقه معاصر39:
اطلاقات تنقیح مناط/ اصل و فرع در تنقیح مناط
تنقیح مناط در عرف فقهاء و اصولیون عبارتست از کشف علت و مناط حکم در اصل. اصل چیزیست که حکمش را میدانیم و حالا از آن میخواهیم به غیر تعدیه کنیم. غیری که میخواهیم تعدیه کنیم فرع است.
۱۳۹۹/۰۸/۰۷
حجتالاسلام سیدصادق محمدی؛
دانشگاهیان از علوم فاخر حوزوی بی اطلاعاند/ علم اصول ظرفیت بومیسازی علوم اسلامی را دارد
یکی از مشکلات حوزه، این است که علوم حوزوی از درون حوزههای علمیه نشر مناسبی به بیرون از خود نداشته است. دانشگاهیان از علوم فاخر حوزوی بی اطلاع هستند و بطور کلی علوم حوزوی از عدم نشر مناسب خود محرومیتهایی را ایجاد کردهاند.
۱۳۹۹/۰۸/۰۷




















