آیتالله ابوالقاسم علیدوست در جمع نمایندگان بیوت مراجع عظام تقلید، اساتید حوزه و دانشگاه و اقشار مختلف مردم مطرح کرد؛
تنزل امامت الهی به یک موقعیت سیاسی / ریشه انحراف در جانشینی پیامبر(ص) چه بود؟
در باور شیعه، امامت منصبی الهی است. امام کسی است که به تمام شریعت علم دارد، دارای علم غیب و ولایت تکوینی است و نهتنها از گناه، بلکه از هرگونه اشتباه و جهل معصوم است. وقتی «آصف بن برخیا» با داشتن تنها یک حرف از ۷۳ حرف اسم اعظم، تخت بلقیس را در چشم برهمزدنی جابجا میکند، مقام امامی که ۷۲ حرف اسم اعظم را در اختیار دارد، بسیار فراتر از اینهاست.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری – تحلیلی مفتاح علوم انسانی اسلامی، به نقل از خبرگزاری رسا؛ مراسم چهارمین و آخرین شب از سوگواری ایام شهادت حضرت فاطمه زهرا (سلاماللهعلیها) شامگاه جمعه با حضور علما، نمایندگان بیوت مراجع عظام تقلید، اساتید حوزه و دانشگاه، دانشجویان، فعالان فرهنگی و اجتماعی و اقشار مختلف مردم همزمان با شام شهادت حضرت فاطمه زهرا(س) در دانشگاه طلوع مهر برگزار شد. آیتالله ابوالقاسم علیدوست، رئیس انجمن فقه و حقوق اسلامی، در این مراسم ضمن جمعبندی سلسله مباحث تحلیلی خود در شبهای گذشته، به تبیین تناقضی بزرگ در تاریخ صدر اسلام پرداخت و اظهار داشت: جای تعجب است، اصحابی که برای پیامبر(ص) آنچنان احترامی قائل بودند که قطرات آب وضوی ایشان را به عنوان تبرک برمیداشتند، چگونه پس از رحلت آن حضرت، سفارشات مکرر ایشان درباره مودت اهلبیت(ع) و ولایت امیرالمؤمنین(ع) را زیر پا گذاشتند؟ ریشه این حوادث و جسارتها به خانه وحی در کجا بود؟