پایگاه خبری-تحلیلی علوم انسانی مفتاح گزارش میدهد؛
زوجیت در نگاه توحیدی، فراتر از تفاوتهای زیستی زن و مرد است / معرفی مجموعه علمی «علم الیقین» با تدریس حجتالاسلام والمسلمین احسان کرمانشاهانی
حجتالاسلام والمسلمین احسان کرمانشاهانی، استاد حوزه و دانشگاه، با تبیین قانون زوجیت در نظام آفرینش، این مفهوم را محدود به تفاوتهای زن و مرد ندانست و از جریان آن در ساحتهای گوناگون هستی، از طبیعت تا عالم اندیشه و معنا سخن گفت.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری – تحلیلی مفتاح علوم انسانی اسلامی، حجتالاسلام والمسلمین احسان کرمانشاهانی در یکی از جلسات مجموعه علمی «علم الیقین»، با اشاره به آیه شریفه «وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ»، به تبیین مفهوم زوجیت در نظام آفرینش پرداخت و آن را قانونی فراگیر در مراتب مختلف هستی معرفی کرد. وی با بیان اینکه هنگام سخن گفتن از زن و مرد، معمولاً ذهن به تفاوتهای بیولوژیک و جنسیتی معطوف میشود، اظهار کرد: برای شناخت حقیقت زوجیت باید از چارچوب محدود تفاوتهای جسمانی فراتر رفت و به ساختار کلی نظام آفرینش توجه کرد. بر اساس این نگاه، زوجیت صرفاً به رابطه میان زن و مرد اختصاص ندارد، بلکه در ساحتهای گوناگون هستی جریان دارد. حجتالاسلام کرمانشاهانی برای تبیین این موضوع، به قانون «تأثیر و تأثر» اشاره کرد و توضیح داد: در فرآیند پیدایش و تحول پدیدهها، دو نقش اساسی وجود دارد؛ عاملی که بر دیگری اثر میگذارد و عاملی که آن اثر را متناسب با ماهیت خود میپذیرد و در درون خویش پرورش میدهد. وی این دو نقش را با مفاهیم مؤثر و متأثر، یا به تعبیر مورد استفاده خود، صفات مردانه و زنانه توضیح داد. این استاد حوزه و دانشگاه برای روشن شدن این دیدگاه، تابش نور خورشید بر خاک را مثال زد و گفت: در این فرآیند، خورشید نقش مؤثر و خاک نقش متأثر را دارد و از تعامل این دو، زمینه رویش و حیات فراهم میشود. به این ترتیب، پیدایش امر جدید را میتوان حاصل نوعی تعامل و تأثیرگذاری متقابل میان دو سوی یک رابطه دانست. وی با تأکید بر اینکه این قاعده به عالم طبیعت محدود نیست، آن را در عالم اندیشه و معنا نیز جاری دانست. بر این اساس، هنگامی که یک اندیشه یا کلام متعالی وارد جان انسان میشود و در او تحول ایجاد میکند، آن اندیشه نقش مؤثر و جان انسان نقش پذیرنده و پرورشدهنده را بر عهده میگیرد. از تعامل این دو، حقیقت و دریافت تازهای در وجود انسان شکل میگیرد. حجتالاسلام کرمانشاهانی در تبیین این فرآیند از تعبیر «نکاح تکوینی» استفاده کرد و آن را زمینهساز پیدایش حقایق و جلوههای جدید در مراتب مختلف هستی دانست. در این تلقی، زوجیت و تناکح، سازوکاری مستمر در نظام آفرینش است که از رهگذر آن، پدیدههای تازه و زمینههای جدیدی برای ظهور و انعکاس تجلیات الهی پدید میآیند. مشاهده و شنیدن کامل این جلسه: