در فقه اسلامی، حتی در خصوص سرزمین‌های خشکی نیز مالکیت به معنای متعارف و مدرن آن کمتر موضوعیت دارد و تمرکز بیشتر بر حق دفاع و اداره عقلایی سرزمین است. بسیاری از مرزبندی‌های ملی کنونی حاصل تحولات پس از جنگ‌های جهانی و فروپاشی امپراتوری‌هاست. از این رو، دفاع مشروع کشورها از سرزمین خود عمدتاً مبتنی بر نظامات قراردادی بین‌المللی است و اثبات فقهی آن نیازمند اقامه ادله مستقل می‌باشد.

۱۴۰۵/۰۳/۰۵

عبدالرضا سیفی، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در قرقیزستان، در سومین نشست علمی «مواجهه اندیشه‌ای جهان اسلام با جنگ رمضان» با تأکید بر تفاوت معنادار میان مواضع دولت‌ها و افکار عمومی جهان اسلام، اعلام کرد که تحولات اخیر منطقه و جنگ رمضان نشان داد بسیاری از ملت‌های مسلمان، برخلاف برخی دولت‌ها، رویکردی همدلانه و حمایتی نسبت به ایران و جبهه مقاومت داشته‌اند.

۱۴۰۵/۰۳/۰۴

حجت الاسلام والمسلمین نجفی بستان با استناد به قاعده تزاحم و ضرورت حفظ بیضه اسلام تأکید کرد: در صورت تهدید دشمن، اعمال حاکمیت و ایجاد محدودیت‌های کنترلی در تنگه هرمز برای دفع خطر و صیانت از نظام اسلامی، مجوز شرعی دارد.

۱۴۰۵/۰۳/۰۳

پیمان ابراهیم، از منظر فقه بین‌الملل اسلامی، یک «عقد» بود ــ توافقی دوطرفه میان دولت‌های امضاکننده که بر اساس آن، طرفین متعهد به «عادی‌سازی روابط» و «خودداری از اقدامات خصمانه» علیه یکدیگر می‌شدند. اما هر عقدی، در منطق فقه، تابع «شرایط صحت» و «موجبات فسخ» است. آنچه در ۷۵ روز جنگ ۲۰۲۶ رخ داد، از منظر فقهی، چیزی نیست جز «انفساخ قهری» این عقد به سبب «تخلّف از مقتضای ذات عقد» و «ورود ضرر اعظم بر طرفین».

۱۴۰۵/۰۲/۲۸

رئیس اندیشکده دانشگاه فردوسی مشهد: ایران مدنی بدون حکومت قانون تحقق نمی‌یابد. دولت در ایران مدنی وظیفه تامین امنیت، حفظ ثبات سیاسی و اقتصادی، جلوگیری از جنگ و تضمین حقوق عمومی را بر عهده دارد؛ اما مشروعیت آن نه از مداخله گسترده، بلکه از کارآمدی نهادی، رعایت حقوق شهروندی، برابری حقوقی و احترام به آزادی‌های عمومی ناشی می‌شود.

۱۴۰۵/۰۲/۲۶

عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با بازخوانی آیه ۱۱۰ سوره آل‌عمران، نظریه «بعثت مردم» را به‌عنوان سنتی الهی در تثبیت و استمرارانقلاب اسلامی تبیین کرد و گفت: خداوند افزون بر مأموریت هدایت‌بخشی پیامبران، «امت» را برای توسعه دین مبعوث می‌کند. وی حضور چهل‌وهفت‌ساله مردم در صحنه را نه یک واکنش احساسی، که تحقق «مردم‌سالاری دینی» در برابر نظام سلطنتی ارزیابی نمود و بر تمایز انقلاب اسلامی با سایر انقلاب‌های جهان از حیث استمرار مشارکت مردمی تأکید کرد.

۱۴۰۵/۰۲/۱۶

آیت‌الله علیدوست: حکمت و عزت در نهایت به مصلحت بازمی‌گردد. ممکن نیست امری مطابق حکمت باشد، اما مطابق مصلحت نباشد؛ همچنین ممکن نیست که امری مطابق با عزتِ واقعی و پایدار باشد اما مصلحت نباشد. منظور ما از مصلحت نیز «مصلحت شرعی» است.

۱۴۰۵/۰۲/۱۳

بعثت مردم، روح حاکم بر فقه سیاسی و کلید بازخوانی ادله آن است. این مفهوم، نشان می‌دهد که شریعت، صرفاً مجموعه‌ای از احکام فردی نیست، بلکه طرحی برای هدایت تاریخ اجتماعی انسان است؛ طرحی که تحقق آن، جز با بیداری و برانگیختگی جامعه مؤمن ممکن نخواهد بود. از این منظر، بعثت، نه فقط آغاز هدایت، بلکه استمرار آن در بستر امت است؛ و فقه سیاسی، زبان این استمرار در عرصه حیات اجتماعی است.

۱۴۰۵/۰۲/۱۳