مختار شیخ حسینی، عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، در یادداشتی مطرح کرد؛
کدام جریانهای فکری اسلامی در طور جنگ رمضان با ایران همراهی کردند؟
در این یادداشت با بررسی افکار عمومی و مواضع حکومتهای عربی در جنگ رمضان، تأکید شد که ایران باید «بازگشت به خانه» (تکیه بر شیعیان وفادار) را در پیش گیرد و از اسلامگرایان سیاسی عرب به سمت جبههگیری «قومی» و حتی برخی جریانهای سلفی جهادی (به جز داعش) حرکت کند.
۱۴۰۵/۰۱/۳۰
حجتالاسلام والمسلمین محمد عشایری منفرد استاد حوزه علمیه قم، در یادداشتی مطرح کرد؛
خدعهگری در پوشش موعظه برای تخذیل مجاهدان/مصداق بارز «تخذیل: تلاش برای جلوگیری از پیوستن مجاهدان به جهاد» است
آنچه در کوفه رخ میداد، خدعه نبود، بلکه «تخادع» بود. ظاهرا منظور از تخادع، «یکنوع خدعهگری همافزا و دستهجمعی» است که در آن، شنونده با تأیید و پذیرش خدعهای که در قالب موعظه میشنید، خدعهگر را بر سر ذوق میآورد و از او تشکر میکرد و اصلا شاید گاه شنونده نیز در قالب موعظهای دیگر، خدعهی دیگری برضد اردوگاه علی ع، ساز میکرد و تحویل خدعهگر اول میداد.
۱۴۰۵/۰۱/۲۹
حجتالاسلام والمسلمین سید سجاد ایزدهی استاد درس خارج حوزه علمیه قم در یادداشتی مطرح کرد؛
تحول فقه سیاسی در اندیشه رهبر شهید امام خامنهای / ضرورت آگاهی فقیه از اوضاع اجتماعی
حجتالاسلام والمسلمین ایزدهی: شهید امام خامنهای (ره) ضمن تأکید بر لزوم وجود شرایطی غیر از شرایطی که فقیهان در عصر گذشته داشتند، ملاک تمایز فقه و اجتهاد در زمان حاضر را در نوع نگاه متفاوت به کتاب و سنت میداند، بهگونهای که اگر این نگاه و نگرش جدید وجود نداشتهباشد، از اساس استنباطی متناسب با زمان حاضر نیز منتفی خواهد بود.
۱۴۰۵/۰۱/۲۹
حسن محسنی، استاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، در یادداشتی مطرح کرد؛
آیا تهدید تمدن ایران، برای همیشه مفهوم «تجزیه» را مدفون کرد؟
تهدید تمدن ایران که همه ما را در یک موقعیت قرار داد و تهدید شبکه برق کشور که توانست به ما بفهماند کشور همچون شهر و روستا و خانه تک تک ایرانیان است، به ما نشان داد که چگونه تمدن ایران ساختة مردم آن است و نه دیگری.
۱۴۰۵/۰۱/۲۹
دکتر سمیه حاجیاسماعیلی، عضو هیئتعلمی پژوهشکده زن و خانواده، در یادداشتی مطرح کرد؛
انسجام اجتماعی و همهدفی خانوادگی / سازوکاری برای مهار آسیبهای اجتماعی زنان و خانواده در شرایط بحران
انسجام اجتماعی در شرایط بحران نه تنها یک پدیده اخلاقی یا ارزشی، بلکه یک سازوکار اجتماعی مؤثر برای مهار آسیبهای خانواده است. همهدفی خانوادگی، افزایش کنش مشترک، تقویت شبکههای حمایتی و ارتقای نظارت اجتماعی غیررسمی، مجموعهای ازفرایندهایی هستند که در بستر انسجام اجتماعی فعال میشوند و میتوانند از گسترش بسیاری از آسیبهای اجتماعی در حوزه زنان و خانواده جلوگیری کنند. در چنین شرایطی، خانواده از یک واحد آسیبپذیر به یک هسته مقاوم اجتماعی تبدیل میشود؛ هستهای که توانایی بیشتری برای مدیریت فشارهای بحران و حفظ پایداری اجتماعی خواهد داشت.
۱۴۰۵/۰۱/۲۹
دکتر میثم مهدیار، عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی، در یادداشتی مطرح کرد؛
سازندگی پساجنگ به کمک «مسجد» به عنوان هسته تولید و کارآفرینی
در اقتصاد نهادگرایانه از نوع اقتصاد اجتماعی تعهد و انگیزه اجتماعیِ کار و تلاش و تولید و مشارکت نهادمند در اولویت بالاتری از سرمایه و زیرساخت قرار دارد و اینک با مقاومت و پیروزی ایران در جنگ رمضان همت، حمیت و انرژی اجتماعی آزادشدهای که در قالب تجمعات شبانه خیابانی و فعالیتهای مشارکتی ابتکاری و داوطلبانه با محوریت مساجد و محلات سامان یافتهبود میتواند زمینه شکل دهی به یک «اقتصاد جامعه محور» به جای سیاستهای اقتصادی ضد اجتماعی بازارگرایانه را فراهم کند.
۱۴۰۵/۰۱/۲۷
حجتالاسلام والمسلمین حسین هوشمند فیروزآبادی، عضو هیات علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، در یادداشتی مطرح کرد؛
جنگ رمضان؛ تنگه هرمز و نظم نوین حقوق بین الملل
براساس مقررات فعلی تعیین شده توسط وضع کنندگان قدرتمند و بی منطق حقوق بین الملل حاوی کنوانسیون حقوق دریاها(۱۹۸۲)، عبور از تنگههای بینالمللی نظیر تنگه هرمز، تابع مقررات «عبور ترانزیت» است که در این چارچوب، حق عبور و مرور، غیرقابل تعلیق است. با این حال، جمهوری اسلامی ایران این کنوانسیون را تصویب نکرده است و در نتیجه تعهدی از این حیث ندارد. اما حتی اگر ایران همانند عمان (کشور مقابل تنگه ) این کنوانسیون را پذیرفته بود نیز براساس برخورداری از عنصر بالاتری که اجازه تقنین و ریل گذاری حقوق بین الملل را میدهد یعنی «قدرت» پاسخ به این سوال مثبت بود. ایران میتواند همانند سایر قدرتمندان ریل گذاری حقوق بین الملل را به نفع خود تغییر دهد.
۱۴۰۵/۰۱/۲۶
آیتالله ابوالقاسم علیدوست، عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، در یادداشتی مطرح کرد؛
ما هم ملت ایران را نشناختیم؛ حضرت خاتم (ص) مردم ما را شناخت
آیتالله علیدوست: معروف این است که میگویند دشمنان ایران، ملت ایران را نشناختهاند. اما من میگویم ما خودمان هم آنگونه که باید مردم را نشناختهایم. چه کسی تصور میکرد که ملت اینگونه حضور پیدا کند. مردم ما را یک نفر هزار و چهارصد و خوردهای سال قبل شناخت و آن هم پیامبر عظیم الشأن اسلام بود.
۱۴۰۵/۰۱/۲۶





















