آیت الله عباس کعبی در نشست علمی چالشهای حقوقی و تقنینی تحقق حکمرانی عادلانه مطرح کرد:
حوزه منبع مشروعیت و هویتبخشی نظام تقنین شود/ هشدار درباره سکولاریسم پنهان در قانونگذاری
عباس کعبی در نشست «چالشهای حقوقی و تقنینی تحقق حکمرانی عادلانه» با تأکید بر اجرای سیاستهای کلی نظام قانونگذاری، خواستار ارتقای نقش حوزههای علمیه در فرآیند پیشینی تقنین شد و تصریح کرد: مجلس باید از قانونگذاری اجرایی به تقنین راهبردگرا تغییر مسیر دهد و بازگشت به شرع را بهعنوان منبع مادر قانونگذاری در دستور کار قرار دهد.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری – تحلیلی مفتاح علوم انسانی اسلامی، به نقل از خانه ملت، آیت الله عباس کعبی در نشست علمی چالشهای حقوقی و تقنینی تحقق حکمرانی عادلانه که 28 بهمن ماه به میزبانی مرکز تحقیقات اسلامی مجلس برگزار شد، بیان داشت: مبنای قانونی این پیشنهاد برای نقش آفرینی بیشتر مرکز تحقیقات اسلامی مجلس، بند اول و دوم سیاستهای کلی قانونگذاری ابلاغی از طرف رهبر معظم انقلاب اسلامی، اصول چهارم و اصل صد و دهم قانون اساسی و ... است. حوزه باید به منبع مشروعیت و هویت بخشی نظام تقنین شود. وی ادامه داد: در گام دوم انقلاب اسلامی، حوزه علمیه باید از نقش ناظر بیرونی به کنشگر فعال در عرصه جهاد تمدنی بویژه در حوزه تقنین ارتقا پیدا کرده و به منبع مشروعیت و هویت بخشی به تقنین مطابق سیاستهای کلی نظام قانونگذاری تبدیل شود. آیت الله کعبی یادآور شد: حوزه علمیه در منظومه انقلاب اسلامی صرفاً یک نهاد تعلیم و تربیت یا یک نهاد تبلیغی، آموزشی پژوهشی یا فقهی اصولی نیست، بلکه باید مرکز تولید عقلانیت دینی، تدوین نظامات شرعی تطبیق آن بر نظامات حقوقی و تمدنی باشد. نائب رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم تاکید کرد: برای استفاده از ظرفیت حوزه در فرآیندهای قانونگذاری، مرکز تحقیقات اسلامی مجلس باید بیش از پیش تقویت شود. وی با اشاره به اینکه نقطه عزیمت همه نظامات اجتماعی باید فقه باشد، گفت: در حال حاضر فقه آنگونه که باید نقش کنشگری تمدنی در تقنین ندارد، این در حالی است که هم از لحاظ سیاستهای کلی قانونگذاری، اصول متعدد قانون اساسی و هم ظرفیتهای ایجاد شده در حوزه علمیه و مطالبه رهبر معظم انقلاب در مورد حوزه پیشرو سرآمد، برای تدوین فقه نظامات اسلامی ظرفیت های زیادی ایجاد شده است. عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم به عنوان نمونه به بند اول سیاست های کلی نظام قانونگذاری اشاره کرد و گفت: در این بند بازگشت به شرع مقدس به مثابه منبع مادر و منشاء قانونگذاری تاکید شده است یعنی فراتر از یک خط قرمز به نام خلاف شرع، بلکه شریعت هادی برای قانونگذاری و نظامسازی باید باشد، این رویکرد تقنین را در واقع از فرایند کارشناس محور بر پایه نظریات رایج غربی، به تقنین نظام محور بر پایه نظامات جامع اسلامی تبدیل میکند. وی ادامه داد: بر اساس بندهای سیاستهای کلی نظام قانونگذاری، نهادهای اجتهادی باید در فرایند پیشینی تقنین قرار میگیرند. در حال حاضر نهادهای اجتهادی در فرآیند پیشینی نیستند، بلکه پسینی و فردی هستند، اما طبق بند اول و دوم سیاست های کلی، باید پیشینی و نظامساز شوند.