امروز یکی از پرسشهای مهم، ایده خروج از جنگ است. متأسفانه در بیان برخی از دیپلماتهای ما که ظاهراً جز تکرار کلیشهها قدرت خلاقیتی در عبارتپردازی ندارند گفته شده که اگر دشمن دست از تجاوز بردار، ما نیز دست از جنگ خواهیم کشید. این جمله که حماقت از سر و روی آن میبارد نه با شرافت سازگار است، نه با عقلانیت مؤمنانه و نه حتی با عقل دنیایی و چرتکهانداز ...
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری – تحلیلی مفتاح علوم انسانی اسلامی؛ حجت الاسلام والمسلمین علی محمدی در یادداشتی مطرح کرد؛
امروز یکی از پرسشهای مهم، ایده خروج از جنگ است. متأسفانه در بیان برخی از دیپلماتهای ما که ظاهراً جز تکرار کلیشهها قدرت خلاقیتی در عبارتپردازی ندارند گفته شده که اگر دشمن دست از تجاوز بردار، ما نیز دست از جنگ خواهیم کشید. این جمله که حماقت از سر و روی آن میبارد نه با شرافت سازگار است، نه با عقلانیت مؤمنانه و نه حتی با عقل دنیایی و چرتکهانداز …
آتش بس در چنین شرایطی که ما را به شرایط بعد از جنگ ۱۲ روزه برخواهد گرداند؛ نه تنها امنیت رهبر آینده ایران و همه مسئولین ارشد کشوری و لشکری را تأمین نخواهد کرد، بلکه آینده ایران و همه سرنوشت ملت ایران را وابسته به تصمیم دشمن خواهد کرد که هر وقت صلاح دید به ایران حمله کند و هر ضربهای که خواست بزند و در معادلهای از پیش تعیین شده، با دست کشیدن از تهاجم، دوباره همه به سرجای قبلی خود بازگردند. بیتردید «سبیل کفار بر مؤمنین» از این واضحتر مصداقی نخواهد داشت…
امروز به برکت خون همیشه جاریِ آقای شهیدمان سید علی خامنهای، باید به خاورمیانهای جدید فکر کنیم و با تکرار این جملات نابخردانه فرصتسوزی نکنیم …
چه باید کرد؟
اولاً اینکه سازمان ملل اکنون سازمانی مرده و غیرقابل اعتماد است و با وجود ساختارهای غیرعادلانهای مانند شورای امنیت، قدرت بازدارندگی لازم را ندارد؛ این واقعیتی که در حوادث بعد از طوفان الاقصی دیگر قابل انکار نیست. لذا آتش بس برای تضمین داشتن یا باید ماهیتی منطقهای در چارچوب سازمانی اسلامی مانند «کنفرانس اسلامی» داشته باشد و یا فرامنطقهای و در ضمن بلوکبندیهای جدید جهانی مانند سازمان همکاریهای شانگها صورت پذیرد.
ثانیاٌ اینکه این آتش بس باید متضمن پیمان جدیدی از همزیستی مؤمنانه منطقهای مبتنی بر منطق مقاومت باشد و صراحت مشخص کند که هر کشوری در منطقه که اجازه شکل گیری پایگاه نظامی و اطلاعاتی آمریکا و کشورهای غربی را بدهد، به منزله اعلام جنگ با جمهوری اسلامی و سایر کشورهای مسلمان است. امروز جمهوری اسلامی عبارت زیبای «هر مکانی که در منطقه در اختیار آمریکاییان قرار داده شود، به منزله خاک آمریکا تلقی میشود» را به سردمداران و سیاسیون کشورهای منطقه شیر فهم کرده است. باید از این جمله که به جمهوری اسلامی به بهای شهادت رهبری خود، تثبیت کرده است، به خوبی در فضای دیپلماسی حفاظت کرد. این ترجمه فرمایشی از حضرت آقاست که در انتقام شهادت حاج قاسم داشتند و اخراج آمریکا از منطقه را مابه ازای آن دانستند.
ثالثاً اینکه وقتی رهبر شهیدمان حضرت آقا در ۱۱ بهمن امسال فرمودند: «البتّه این را هم آمریکاییها بدانند که اگر این دفعه جنگی راه بیندازند، این جنگ، جنگ منطقهای خواهد بود» و به تبع آن، امروز گروههای مقاومت منطقه از بحرین و یمن و عراق گرفته تا حزب الله لبنان و کردستان عراق پای کار آمدهاند، نامردی است که طرح آتشبسِ ما شامل تضمین امنیت آنها نباشد. نمیشود که کسانی برای حمایت ما به میدان آمده باشند و در عین حال، ما فقط گلیم خودمان را از آب بکشیم و آنها را میان معرکه با دشمنان سفاکی مانند اسرائیل و آمریکا رها سازیم تا جلوی چشممان آنها را سلاخی کند.
آخر این نوشته را با فرازی از پیام حضرت امام خمینی کبیر در سالگرد کشتار خونین حاجیان در مکه (قبول قطعنامه ۵۹۸) به پایان میبرم:
«خداوندا، تو مىدانى که استکبار و امریکاى جهانخوار گلهاى باغ رسالت تو را پرپر نمودند.
خداوندا، در جهان ظلم و ستم و بیداد، همه تکیهگاه ما تویى، و ما تنهاى تنهاییم و غیر از تو کسى را نمىشناسیم و غیر از تو نخواستهایم که کسى را بشناسیم. ما را یارى کن، که تو بهترین یارى کنندگانى.
خداوندا، تلخى این روزها را به شیرینى فرج حضرت بقیه اللَّه- ارواحنا لتراب مقدمه الفداء- و رسیدن به خودت جبران فرما.»
https://ihkn.ir/?p=44826
نظرات