حجت الاسلام والمسلمین فاضل بابلی: آنچه در جنگ دوازده روزه و جنگ رمضان اتفاق افتاده است، میبینیم که دشمن ریشه دارد و مطمئنیم اگر دستشان برسد، هرگز حاضر به آتشبس نمیشوند. اگر هم آتشبس کنند، به نفع خودشان است نه به نفع ما. بنابراین تا توان داریم باید اینها را تعقیب کنیم، مخصوصاً که تجربه چنگ دوازده روزه که یک سال هم از آن نگذشته، موجود است. اما این بستگی به شرایط خاص خودمان دارد.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری – تحلیلی مفتاح علوم انسانی اسلامی، حجت الاسلام والمسلمین محمد هادی فاضل بابلی، استاد برجسته درس خارج حوزه علمیه قم، در گفتگویی اختصاصی با پایگاه خبری علوم انسانی مفتاح مطرح کرد؛
سوال:
پس از آنکه دشمن متجاوز اظهار آتش بس کرد، تنبیه او جهت بازدارندگی تحت کدام عنوان فقهی قرار میگیرد؟
حجت الاسلام والمسلمین فاضل بابلی:
متوقف کردن جنگ ابتدایی و جهاد و فرار از جنگ از محرمات است، مگر اینکه خودِ متولی جنگ تشخیص دهد. در دفاع، میتوانیم دشمن را تعقیب کنیم.
در روایات داریم: اگر گروه باقی مانده از دشمن فرار کرد ، آنها را رها کنید و دنبالشان نکنید؛ مگر اینکه برگردند. یعنی هستۀ اصلی و عقبهشان همچنان حفظ باشد و زمینه برگشتشان وجود داشته باشد.
اما آنچه در جنگ دوازده روزه و جنگ رمضان اتفاق افتاده است، میبینیم که دشمن ریشه دارد و مطمئنیم اگر دستشان برسد، هرگز حاضر به آتشبس نمیشوند. اگر هم آتشبس کنند، به نفع خودشان است نه به نفع ما. بنابراین تا توان داریم باید اینها را تعقیب کنیم، مخصوصاً که تجربه چنگ دوازده روزه که یک سال هم از آن نگذشته، موجود است. اما این بستگی به شرایط خاص خودمان دارد.
به نظر من، نباید از ذهن تصمیمگیرندگان مشروعمان (نه تصمیمگیرندگان سیاسی) جلوتر حرکت کنیم. اما از نظر فقهی، تا جایی که بتوانیم به گونهای دشمن را در هم بشکنیم که دیگر نتوانند در آیندهای نزدیک تجمع کنند و خیال حمله به کیان اسلام را داشته باشند، مطمئناً مجاز هستیم که آنها را تعقیب کنیم.
نظرات