در چهارمین نشست کارگروه "تحقق بند «ر» ماده ۷۵ قانون برنامه هفتم پیشرفت" مطرح شد؛
سیاستگذاری فرهنگی بدون تصویب قانون بی فایده است / «همسانسازی فرهنگی» صرفاً منجر به مقاومت منفی جوامع محلی میشود
در نظامهای بودجهریزی، صرفِ داشتنِ سیاست کافی نیست، دستگاهها برای صرف منابع عمومی نیاز به «مستند قانونی» دارند. قانون، در اینجا برنامه هفتم پیشرفت، بستر قانونیسازیِ تخصیص منابع برای تحقق سیاستهای ذیل اسناد بالادستی است. اقلیم فرهنگی از جمله مفاهیم سیاستی است که اخیرا مورد توجه سیاستگذاران و نظام قانونگذاری قرار گرفته است که تلاش کردیم در گزارش تدوین شده، شاخص¬های تشکیل دهنده و زیرساختی آن را برای دستگاه¬های اجرایی تبیین و تفسیر نماییم.
۱۴۰۵/۰۴/۲۹
دفتر مطالعات مدیریت مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی در گزارشی مطرح کرد؛
ناکارآمدی نظام تصمیم گیری ریشه در معماری حکمرانی دارد / آسیب شناسی سیستمی جایگزین کلی گویی ها شود
این گزارش با هدف پر کردن این خلأ، چارچوبی سیستمی و چندسطحی برای آسیبشناسی نظام تصمیمگیری ارائه کرده که چرخه خطمشیگذاری عمومی را بهعنوان هسته پویای تصمیمگیری در پیوند با سطوح مختلف حکمرانی، بخشهای عمومی، کیفیت محتوایی و مشروعیت فرایندی تصمیمات و نیز عوامل زمینهای اقتصادی، سیاسی و فرهنگی تحلیل میکند. در ادامه، نحوه کاربست مرحلهمند این چارچوب تشریح و با مرور ادبیات و تجارب حکمرانی، الگوهای تکرارشونده اختلال در نظام تصمیمگیری شناسایی و طبقهبندی شدهاند.
۱۴۰۵/۰۴/۲۴
محمود حکمتنیا، عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، مطرح کرد؛
کالبدشکافی «مسئولیت مدنی ناشی از جنگ» در تقاطع حقوق عمومی، حقوق نرم و حقوق خصوصی
به جای اینکه صرفاً بگوییم «دشمن باید خسارت بدهد»، باید «پروندهسازیِ مبتنی بر ارکان مسئولیت مدنی» کنیم. برای هر روستای تخریبشده، هر کودک شهید، و هر دانشگاه ویرانشده، باید یک «پرونده مدنی» مجزا گشود و ارکان سهگانه (فعل، زیان، سببیت) را در آن مستند کنیم.
۱۴۰۵/۰۴/۲۱
حجتالاسلام والمسلمین محسن قنبریان، استاد حوزه و دانشگاه، در یادداشتی مطرح کرد؛
ضرورت بازتعریف مدیریت مردمی و نمود حکمرانی در آیینه تشییع / شکاف میان خیزش مردمی و ساختار اداری چیست؟
آنچه در مدیریت تشییع در تهران و قم و مشهد گذشت، بیشتر از ناهماهنگی های متعارف (مثل مشکل ۴۷ساله صوت و…) بود! مثلا سرِکار گذاشتنِ «برنامه ریزی شده» ی مردم در تهران، بی محل گذاشتن مردم در حرم امام رضا(ع) پس از نماز بر پیکر و… نمودهایی از رویکرد «مدیریت کردن مردم» به جای «مدیریت مردمی» بود.
۱۴۰۵/۰۴/۲۰
اسماعیل آقابابائی بنی، عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، در یادداشتی مطرح کرد؛
رهبر شهید، قربانی تروریسم دولتی / مسئولیت شورای امنیت در قبال تهدید مقامات رسمی کشورها
ایالات متحده آمریکا، به دلیل برخورداری از قدرت نظامی برتر و نیز حق وتو در شورای امنیت سازمان ملل متحد و همچنین اسرائیل، به سبب بهرهمندی از حمایت بیقیدوشرط آمریکا در قبال جنایتهای ارتکابی، در سایه بیتفاوتی یا ناکارآمدی نظام بینالمللی در برخورد با اقدامات مجرمانه این دو کشور، شماری از مقامات عالیرتبه کشور از جمله رهبر شهید، هدف حملات تروریستی قرار گرفتند.
۱۴۰۵/۰۴/۱۷
حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی در تفسیر آیات ۵۱ - ۵۳ سوره مائده مطرح کردند؛
مرض سیاسی؛ کسانی که پیشفرضشان شکست نظام اسلامی است
فَتَرَي الَّذينَ في قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسارِعُونَ فيهِمْ﴾؛ اينها ممكن است مَرَضِ اخلاقي نداشته باشند يعني به نامحرم طمع نكنند؛ اما يك بيماري سياسي دارند و ميگويند كه شايد اوضاع برگشت، ما چرا رابطهمان را با بيگانهها قطع كنيم؟ حالا يا به حق يا ناحق شايد اين نظام شكست خورد و بيگانهها روي كار آمدند يا ما نتوانستيم با آنها نبرد كنيم، چرا رابطهمان را قطع بكنيم؟ اينها شتابزده به طرف بيگانهها حركت ميكنند
۱۴۰۵/۰۴/۱۷
حجت الاسلام والمسلمین میلاد آهنگر، در یادداشتی با عنوان «امنیت اجتماعی از منظر رهبر شهید» مطرح کرد؛
امنیت اجتماعی در منظومه فکری رهبر شهید چه جایگاهی دارد؟
یکی از ابعاد منظومه فکری رهبر شهید حضرت آیت الله العظمی سیدعلی خامنه ای (قدس سره) در حوزه فرهنگ و امور اجتماعی بحث «امنیت اجتماعی» است. در نگاه ایشان امنیت اجتماعی صرفا برقراری امنیت برای آحاد جامعه از هرگونه تعرض و تجاوز نیست.
۱۴۰۵/۰۴/۱۵
دکتر مهدی میرمظاهری، پژوهشگر اندیشکده پژواک، در یادداشتی مطرح کرد؛
ظرفیتهای سیاسی و اجتماعی یک تشییع تاریخی / فرصت بازآفرینی نظم اجتماعی و آغاز حیات دوباره یک ملت
تشییع رهبر شهید صرفاً یک آیین سوگواری نیست، بلکه رخدادی سیاسی-اجتماعی با ظرفیتهای بسیجگر، انسجامآفرین و بازتعریفکننده نظم جدید و قدرت نرم یک ملت است. اگر این رویداد با مدیریت دقیق، روایت منسجم و فراجناحی همراه شود، میتواند در سه افق کوتاهمدت، میانمدت و بلندمدت به تقویت سرمایه اجتماعی، بازآرایی همبستگی ملی و تحکیم بازدارندگی منجر شود. در مقابل، غفلت از مدیریت انتظارات جامعه، تکثر روایتها و فاصله میان نماد و عمل، میتواند این فرصت را به فرسایش اعتبار تبدیل کند.
۱۴۰۵/۰۴/۱۵





















