بیست و سومین پیش‌نشست ششمین همایش بین‌المللی حوراء انسیه (سلام‌الله‌علیها) با موضوع «حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها)؛ الگوی جامع تربیت تحول‌آفرین» برگزار شد.

۱۴۰۵/۰۲/۳۱

حجت الاسلام و المسلمین علی مصباح با هشدار نسبت به خطای محاسباتی تحلیلگران داخلی و خارجی در قبال دفاع مقدس سوم، گفت: نظریه‌های علوم انسانی سکولار و غربی از جمله در جامعه‌شناسی و روان‌شناسی که مبتنی بر «عقلانیت ابزاری» و هزینه فایده مادی هستند، نه تنها طراحان جنگ براندازانه اخیر را دچار اشتباه در ارزیابی وضعیت ایران کرد، بلکه همچنان برخی روشنفکران داخلی را در تحلیل آینده نظام به دام می‌اندازد.

۱۴۰۵/۰۲/۲۹

آیت‌الله کعبی: همه معیارهای قانونی و شرعی در وجود حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای (حفظه الله) جمع بود؛ یعنی همان شرایطی که در اصول ۱۰۷ و ۱۰۹ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران آمده است.

۱۴۰۵/۰۲/۲۸

محمودرضا کبیری یگانه در ابتدای این نشست با اشاره به سابقه هفتاد تا هشتاد ساله «شستشوی مغزی» توسط مراکزی مانند تاویستاک در لندن گفت: جنگ الگوریتمی دیگر یک فرضیه نیست. در جنگ رمضان، این پدیده به ستون فقرات جنگ تبدیل شد و برای اولین بار در دنیا به حد اعلی اجرا گردید.

۱۴۰۵/۰۲/۲۷

حجت‌الاسلام عبدالله رضایی مدیر موسسه نسل سلمان، در این نشست بر لزوم گذار از واکنش‌گری به کنش‌گری و ایجاد ساختاری یکپارچه برای مدیریت روایت‌ها در بحران‌ها تأکید کرد.

۱۴۰۵/۰۲/۲۷

فردوسی در زمانه ای به روایت تاریخ ایران و ایرانیان پرداخته که ما به دلیل یورش ها و تهاجم های متعدد، دارای یکپارچگی سرزمینی نبوده ایم، به دیگر سخن، ایران در جغرافیای سرزمینی اش چند پاره شده بود. حکومت های محلی و قومی مختلف هر یک پاره ای از پیکر وطن را تصرف کرده در آن حکمرانی می کردند.

۱۴۰۵/۰۲/۲۶

مدیرکل همکاری‌های علمی و دانشگاهی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی: بخشی از حمایت‌های منطقه‌ای از ایران ناشی از شکل‌گیری «خودآگاهی تاریخی» و «احساس هم‌سرنوشتی» بوده است؛ موضوعی که در کشورهایی مانند تاجیکستان، افغانستان، ازبکستان و ترکیه، تحت تأثیر پیوندهای فرهنگی، زبانی و دینی نمود یافته است. بخشی از حمایت‌ها نیز ریشه در برداشت‌های ایدئولوژیک و دینی از جنگ داشت؛ به‌گونه‌ای که برخی جریان‌ها این تقابل را مواجهه «اسلام و کفر» تلقی کردند.

۱۴۰۵/۰۲/۲۶

سیدحسین شهرستانی، مدیر گروه حکمت هنر پژوهشکدۀ فرهنگ و هنر اسلامی: در لحظه‌ای که تصمیم گرفتند مسجد بسوزانند، تصمیم گرفتند به‌کلّی ارتباط خود را با این جهان قطع کنند و حتی کشتۀ خود را «شهید» نخوانند و به‌جایش «جاوید‌نام» بسازند. شهید، گواه است و قدرت شهید از گواهی‌اش برمی‌آید. شهید از آن رو جنبش می‌آفریند که حرفی را که می‌زند یا راهی را که رفته است، تصدیق می‌کند. کسی که پای سخنش جان می‌دهد، نشان می‌دهد که چیزی وجود دارد یا کاری در کار است که دست‌کم یک نفر ــ خود او ــ حاضر است برایش بمیرد.

۱۴۰۵/۰۲/۲۴