آیت‌الله ابوالقاسم علیدوست، استاد درس خارج فقه، با انتقاد از رویکردهای فقهیِ بی‌توجه به پیامدهای اجتماعی احکام، تأکید کرد: فقه منضبطی که صرفاً به اطلاق نصوص بسنده کند و عدالت، اخلاق و اقتضائات معاصر را نادیده بگیرد، نه‌تنها مشکل‌گشا نیست بلکه می‌تواند به بی‌عدالتی منجر شود و چهره‌ای شریعت‌نما اما ناعادلانه از دین ارائه دهد.

۱۴۰۴/۱۱/۰۱

مسئله تمایز میان حق شهروندی «اعتراض و انتقاد» و عمل مجرمانه «اغتشاش و برهم زدن نظم عمومی»، از مباحث کلیدی در فقه سیاسی اسلام است. این تمایز نه تنها یک ضرورت حقوقی و اجتماعی، بلکه یک الزام فقهی برای حفظ حقوق مردم، بقای نظام و جلوگیری از هرج و مرج است.

۱۴۰۴/۱۰/۳۰

نظام تعلیم و تربیت در ایران اسلامی، میزبان ستاره های درخشانی از گروه‌ها و مدارس و مربیان پیشرو است که به صورت پراکنده، در نبود سازوکاری برای شبکه‌سازی، تعامل و تعمیم تجارب، ناتوان از تشکیل یک صورت فلکی منسجم و اثرگذار در آسمان شب آموزش و پرورش کشور هستند. در نتیجه، نور این تجارب موفق، تنها محدود به حوزه نفوذ محلی خود باقی مانده و جریان اصلی تعلیم و تربیت رسمی و عمومی از تابش تحول‌آفرین آن کمتر بهره‌مند گشته است.

۱۴۰۴/۱۰/۳۰

حامد قدیری به طرح دیدگاه اصلی‌ خود یعنی بررسی امکان استفاده از مفاهیم غلیظ و حداقلیِ مایکل لینچ در زبان دینی پرداخت: لینچ در کانتی‌گرایی نسبی‌گرایانه خود ابتدا دو برداشت از مفهوم‌ها را در مقابل هم قرار می‌دهد. برداشتی سنتی‌تر، مفاهیم را مثل بلورهایی می‌بیند که سخت، خالص و شفاف‌اند و لبه‌های تیز و مشخص دارند، در مقابل برداشت جدیدتر که بر اساس آن، مفاهیم می‌توانند کاربردهایی انعطاف‌پذیر و نامتعین داشته باشند. در این نگرش، نحوه کاربرد مفهوم در همه موارد، از پیش تعیین نشده است، بلکه ممکن است بدون آنکه مفهوم ذاتاً تغییر کند، کاربردش متغیر باشد.

۱۴۰۴/۱۰/۳۰

اقتصادی که تحویل امیرالمؤمنین(ع) شد، اقتصادی بود که نخست درون نهاد خلافت متمرکز شده بود؛ به بیان دیگر، اقتصاد به‌شدت دولتی و سیاست‌محور بود. مبنای این اقتصاد، جنگ و فتوحات محسوب می‌شد و همه‌چیز، از تصمیم درباره‌ی جنگ‌ها گرفته تا شیوه‌ی اخذ خراج، در اختیار خلیفه قرار داشت.

۱۴۰۴/۱۰/۲۴