سواد بازی های رایانه ای و جایگزین بومی، راه مقابله با اهداف استعماری یوبیسافت

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری – تحلیلی مفتاح علوم انسانی اسلامی، به نقل از موسسه فرهنگی رسانه‌ای استاد محمد حسین فرج نژاد؛ صنعت سرگرمی‌های دیجیتال دیگر آن فضای معصومانه گذشته نیست که تنها هدفش پر کردن اوقات فراغت باشد. در این میان، شرکت یوبیسافت(Ubisoft)  در زمره غول‌های بازی‌سازی، مسیری را در پیش گرفته که فراتر از سرگرمی است؛ مسیری که می‌توان آن را مهندسی نرم رفتار نامید.

 

سیاست‌های یوبیسافت

بازی رینبو سیکس سیج با معرفی پوسته‌های(Skins) فانتزی و مدهای غیرنظامی برای اپراتورهای نظامی، عملاً وقار و ارزشمندی نیروهای نظامی را فدای جلوه‌گری‌های فانتزی و خودنمایی پلیرها کرده است. نوجوانی که در فضای مجازی یاد می‌گیرد برای دیدن شدن در میان سایر پلیرها و کسب هویت و ارزش، باید ظاهری متفاوت و گاهی هنجارشکن داشته باشد، در دنیای واقعی نیز به دنبال همین الگوی مصرفی می‌رود و سرمایه خود را صرف برندهایی می‌کند که یوبیسافت به صورت مستقیم یا غیرمستقیم آن‌ها را تبلیغ کرده است.[۱۶] این فرآیند، ذائقه نوجوان را به سمت خودنمایی و مصرف‌گرایی غربی سوق می‌دهد.

 

ابعاد اقتصادی و حاکمیت شرکتی

شاید بپرسید چرا یوبیسافت دست به چنین تغییراتی می‌زند؟ پاسخ در وال‌استریت نهفته است. سیستم امتیازدهی محیط‌زیستی، اجتماعی و حاکمیتی(ESG) ابزاری است که سرمایه‌گذاران بزرگ مانند بلک‌راک(BlackRock) از آن برای فشار بر شرکت‌ها استفاده می‌کنند.[۱۷]

 

دیکتاتوری سرمایه

یوبیسافت برای دریافت وام‌های کم‌بهره و جذب سرمایه، مجبور است امتیاز این سیستم را بالا نگه دارد. بخش اجتماعی این امتیاز، شرکت را ملزم می‌کند تا مفاهیم تنوع‌طلبی افراطی، فمینیسم و حمایت از اقلیت‌ها را در محصولاتش تبلیغ کند. وجود پرچم‌های رنگین‌کمانی یا شخصیت‌های غیرمتعارف در بازی‌ها، خواست گیمرها نیست، فشار مستقیم سهامداران است که شرکت‌ها را مجبور به وارد کردن این مفاهیم و شخصیت‌ها در بازی‌ها می‌کند.[۱۸] این یعنی محتوای فرهنگی که فرزندان ما مصرف می‌کنند، مستقیماً توسط اتاق‌های فکر سرمایه‌داری جهانی دیکته می‌شود.

 

نهنگ‌های دیجیتال

در مدل اقتصادی یوبیسافت، تمرکز بر روی اقلیتی از بازیکنان است که به آن‌ها نهنگ(Whales) می‌گویند. این افراد حاضرند هزاران دلار برای آیتم‌های درون بازی خرج کنند. تمام سیستم بازی طوری طراحی می‌شود که این افراد را راضی نگه دارد، حتی اگر تجربه بازی برای سایر بازیکنان خراب شود. این اوج نظام سرمایه‌داری است که در آن، لذت اکثریت فدای سود حاصل از اقلیت مرفه می‌شود.

 

هوشیاری در برابر استعمار نوین

آنچه در پشت پرده سیاست‌های یوبیسافت می‌گذرد، فراتر از چند تصمیم تجاری ساده است. ما با دستگاه عظیم مهندسی فرهنگی روبرو هستیم که هدفش تغییر ذائقه، تسخیر زمان و بازنویسی باورهای نسل آینده است. یوبیسافت با استفاده از تکنیک‌های روانشناسی اعتیاد، نوجوانان را به کارگران بدون مزد دیجیتالی تبدیل می‌کند که روزانه ساعت‌ها برای پاداش‌های پوچ کار می‌کنند. از سوی دیگر، با تحریف تاریخ و تزریق ایدئولوژی‌های سکولار، ریشه‌های هویتی و دینی مخاطبان را هدف گرفته است.

 

برای مقابله با این جریان، تنها تحریم بازی‌ها کافی نیست. ما نیازمند سواد بازی‌های رایانه‌ای هستیم. نوجوانان و جوانان باید بدانند که در این محیط‌ها با چه مفاهیمی روبرو می‌شوند. وقتی گیمر بداند که آن صندوقچه طلایی نه پاداش شانسی، دامی برای ترشح دوپامین اوست، و آن روایت تاریخی نه حقیقت، که دروغی سیاسی است، جادوی یوبیسافت کم‌اثر خواهد شد.

 

در نهایت، ما باید به دنبال جایگزین‌های مناسب باشیم و مطالبه‌گری کنیم. صنعت بازی‌سازی بومی باید با شناخت این تهدیدات، آثاری تولید کند که هم از نظر فنی جذاب باشند و هم پیامی سازنده و مبتنی بر فرهنگ غنی خودمان داشته باشند. جنگ امروز، جنگ روایت‌ها و تسخیر ذهن‌هاست و زمین این جنگ، موبایل‌ها، کنسول‌ها و رایانه‌های خانگی ما هستند.

 

https://ihkn.ir/?p=44395