روایت پیروزی و استمرار حماسه در میدان (تا دو هفته دیگر)

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری – تحلیلی مفتاح علوم انسانی اسلامی، حجت‌الاسلام والمسلمین سیدسجاد ایزدهی، رئیس پژوهشکده نظام های اسلامی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، پیامی درباره بیانیه شورای عالی امنیت ملی منتشر کردند که متن پیام به شرح زیر است:

روایت پیروزی و استمرار حماسه در میدان (تا دو هفته دیگر)

من هم مثل همه مردم ایران بیانیه شورای عالی امنیت ملی درخصوص فرایند دوهفته ای برای تعیین تکلیف جنگ بر اساس مواد دهگانه مدّ‌نظر جمهوری اسلامی ایران را از رسانه ها شنیدم،

گرچه فرایند جنگ و صلح برعهده ولی فقیه و نه شورای عالی امنیت ملی است اما در اطلاعیه شعام آمده بود که این امر بر اساس تدبیر حضرت آیت الله خامنه ای صورت گرفته است.

من البته ضمن باور نسبت به بیانیه مهم ترین نهاد تصمیم گیر امنیتی کشور، همچنان منتظرم بیانیه آیت الله خامنه‌ای در این خصوص می مانم و آن را سرلوحه و ملاکی برای عمل خودم می دانم. چه آن که مقتضای ولایت پذیری، نیز تمکین و اطاعت نسبت به ولی فقیه است.

اما در عین حال، به نظر می رسد نکاتی ناظر به شرایط موجود باید مدّ نظر قرار بگیرد:

۱ـ مردم باید نسبت به ساختارهای سیاسی جمهوری اسلامی ایران و کارگزارن آن، تمکین کرده و از دو دسته سازی و اختلاف، پرهیز کنند. همچنان وحدت کلمه خودشان را در برابر دشمن حفظ کنند. چون اختلاف عین خواسته دشمن (به خصوص در فضای موجود) است

۲ـ در این مقاومت چهل روزه، پیروزی های بسیاری به دست آوردیم و شکست های زیادی را به دشمن تحمیل کردیم. طبعاً در این مرحله نیز باید جوانب و گستره پیروزی را برای مردم، روایت کنیم و روایت یأس، شکست یا سرشکستگی را برای مردم، بازگو کنیم. فراموش نکنیم روایت صحیح از جنگ، کمتر از خود جنگ نیست.

۳ـ هنوز جنگ تمام نشده بلکه عملا بر اساس مصالح نظام، وارد مرحله ای دیگر از جنگ شدیم. طبعا همچنان که در چهل روز گذشته صحنه خیابان را ترک نکردیم در دو هفته آینده نیز باید در خیابان باشیم و موتور محرک مذاکرات باشیم. اجازه ندهیم دشمن در چانه زنی مذاکرات، دست برتر را داشته باشد. وقتی پشت نظام باشیم و در برابر دشمن یکپارچه باشیم، می توانیم قدرت چانه زنی مذاکره کنندگان را افزایش بدهیم.

۴ـ مردم همچنان باید ذیل تدابیر مقام معظم رهبری، فرایند مذاکرات را راهبری کنند و بر تحقق اصول مذکور، تأکید و نظارت کنند.

۵ـ همین که مواد دهگانه مد نظر جمهوری اسلامی، محور مذاکره قرار گرفته و دشمن مجبور شده است بر اساس دستور العمل و منافع جمهوری اسلامی ایران، مذاکره کند، پیروزی در معرکه جنگ هست. اهداف دشمن در آغاز نبرد و محوریت این متن برای مذاکره اتمام جنگ را به خاطر داشته باشیم.

۶ـ البته تحقق این مواد دهگانه داغ شهادت آقایمان را تسکین نمیدهد، اما مفاد این مواد دهگانه، دغدغه امام شهیدان بود و همواره بر آن، تأکید می کرد. و تأکید بر تحقق این امور به عنوان بخشی از انتقام از دشمن، روح ایشان را شاد می کند.

۷ـ ما همچنان مسلط بر تنگه هرمز و معرکه نبرد هستیم و عبور و مرور کشتی ها همچنان تحت نظر جمهوری اسلام و با اخذ عوارض صورت می گیرد. این آن چیزی است که دشمن جنایتکار، به هر صورت نتوانست نسبت به آن، خللی وارد کند و نسبت به آن، تسلیم شده است.

۸ـ با وجود اصرار دشمن به ایجاد آتش بس چهل و پنج روزه، قاطعانه، آن را رد کرده و فقط به اتمام جنگ و تهدید دشمن راضی بودیم که مقاومت قهرمانانه سربازان میهن و مردم سرافراز، موجب تمکین دشمن نسبت به خواسته های جمهوری اسلامی ایران شد. لذا در نهایت، فقط دو هفته زمان برای اتمام فرآیند پیروزی را بر اساس منافعمان پذیرفتیم. پذیرش مذاکرات این دو هفته، از سرّ عزّت و غرور بود نه ضعف و خدای نکرده، ذلت.

۹ـ فراموش نکنیم که ما با ابرقدرت جهان (که دیگر البته برای ما در تراز یک ابرقدرت نیست)، چهل روز جنگیدیم و او را وادار به پذیرش محور مذاکرات بر اساس منافعمان کردیم. این امر اگر برای قدرتهای روز جهان، آرزو بود، برای ما خاطره شد.

۱۰ـ این نکته را باید در نظر داشت که در جنگها، معمولاً پیروزی مطلقی، حاصل نمی شود و توقع و انتظار نابودی مطلق رژیم آمریکا، (لااقل در این مرحله) گرچه آرزوی ما بود اما متوقع (و مطابق واقعیت های امکانات و تجهیزات ارتش آمریکا) نبود. بلکه غرض، اخراج وی از منطقه بود که ان شاء الله در این مذاکرات، حاصل می شود.

۱۱ـ اگر همواره از مذاکره، گریز داشتیم، به خاطر این بود که مذاکره با آمریکا بیش از آن که مذاکره باشد، تحمیل شرایط آمریکا در میز مذاکره بود، اما این بار مذاکره به جهت تحمیل منویات رژیم جنایتکار آمریکا نیست بلکه در راستای تضمین مواد دهگانه ایران اسلامی در میز مذاکره است. فراموش نکنیم که آخر همه جنگ‌ها با مذاکره ختم می‌شود و نتیجه نهایی، جنگ در میز مذاکره رقم می خورد.

۱۲ـ نقش نتیجه مذاکره کمتر از نتیجه جنگ مسلحانه نیست، بلکه این مذاکره، بخشی دیگر (شاید پایانی) از جنگ است که می تواند نتیجه جنگ را به صورت ملموس در متنی حقوقی و قانونی و بین المللی رقم بزند.

نتیجه:

مردم همچنان در خیابان باشند و در دو هفته دیگر، بار دیگر نظام را راهبری و پشتیبانی کنند

ندای امید و پیروزی سر بدهیم و ذیل حاکمیت جمهوری اسلامی ایران و کارگزاران آن، وحدت کلمه را حفظ کنیم و میدان را به بدخواهان نسپاریم.

از دشمن فریبکار، بر می آید که مجدد دست به حیله و نیرنک بزند، لذا هم مردم هشیار باشند و هم ارتش فداکار و سپاه قهرمان، آماده و دست به ماشه، ساختار و تجهیزات خویش را تقویت کرده و هم مردم و هم مذاکره کنندگان، به عنوان پشتیبان اصلی نظام، در میدان حضور موثر داشته باشند و دست دیپلماسی را در میز مذاکرات، پر کنند.